Her şeyin azıyla yetinebilirim.
Uykunun,
Yemeğin,
Müziğin,
Hatta bana yarenlik eden şiirlerin bile.
Ama senin azınla yetinemem ben.
Baş edemem.
Saçmalarım,
Telaşlanırım,
İstemesem de kırarım.
Türlü türlü senaryolar kurarım.
Kurarım da,
Bir senin için korkarım.
"Kafanın bir köşesine" atılmış olan akıl, bedenin geri kalan kısmını her türlü tutku dolu heyecanlara, öfke gibi kalbi, şehvet gibi bel altı tutkulara açık bırakır."
İnsanları güldürdüğü sürece ne olduğu fark etmeksizin her şeyi yapabilirdim. Onları güldürebilirsem, onların "hayatlarına" gerçekten uymamı önemsemezler diye düşündüm.