okuyan biri
@hzokur
Sabahattin Ali ve Reşat Nuri Güntekin kitaplari benim icin ask demek..
resat nurinin gizli el kitabini bitirdim.. icimde hem mutluluk hem burukluk hem seref e duydugum kin hem senihayi anlamanin verdigi sukunet var. spoiler vermek istemiyorum fakat bazi dusuncelerimi de soylemek istiyorum. bence her sey sevismek degil. baska kadinlarin bellerine sarilmayi boyunlarini isirmayi cok basit anlatmis resat nuri. sanirim resat nuri de bunu aldatmaktan gormuyor. tamam hepimiz insaniz insani duygularimiz olur fakat bilmiyorum ben sadakatsizligi benimseyemiyorum ve icim o kadar aciyo ki. mevzu bahis ben olmasam bile bi askin ilk zamanlar gibi kalmayip erkegin sonradan aldatmasi benim kalbimi cok kiriyor. su an kitabin cok disinda konusacagim belki ama bunlari bu kitap sayesinde dusundugum icin bi yerde sizinle de paylasmak istiyorum. sadece sunu dusunuyorum bu ihanet bana yapilirsa ben bu aciyla nasil bas ederim su an bunu dusunurken bile bogazim dugumleniyor gozlerim doluyor. aslinda ben bunu hak etmedimden cok ya da bana bunu nasil yapardan cok bize bunu nasil yapar? birbirimizle ilk tanismalarimiz ilk hissettiklerimiz ilk heyecanimiz utancimiz ilk kavgamiz karsisindaki insanla derin bir bag kuran bi insan ona guvenmis kendini ya da onu tek basina biz olmaktan daha az sevmis bi insan bunu kaldiramaz gibi geliyo. buyuk konusmak ve yasamak hic istemiyorum. sadece acik konusmak gerekirse yine soyluyorum allah korusun ikisini de ama ölumle ayrilmak, bi tarafin karsi tarafi aldatip ayrilmasindan daha az aciticakmis gibi geliyo. cunku en basta birbirini o kadar seven o kadar deger veren iki insandan birinin "biz" e birlikteligimize boyle bi sey yapmasinin acisi.. bilmiyorum gercekten tarif edemiyorum. cünkü ölümde ihanet yok. kötülük yok. “Seçim” yok. ama aldatmada bilinçli bir seçim var. Ve insanın canını yakan o seçim. cok mu abartiyorum? bilinmez.
Reklam
Şaşkınım aslinda. Namık kemal'in okudugum ikinci kitabı ve nedense kadın karakterleri ya asiri erkek düşkünü, acımasız, kalpsiz gösteriyor ya da sesi çıkmayan, her denileni yapan, ömrünü erkege adayan bi ideal karakter yapiyor. Sonunda herkesi öldürüyor. Kadin ya aşırı fedakar bir melek ya da asiri yıkıcı bir seytan. Gri alanı yok. Gerçi bir intibah'ı bir de bunu okudum fakat çok benzer. Aşırı dramatikliği anlayamadım, neden herkes birbirini öldürüp ölüyor? Aslında dilini seviyorum, eski dilin nahifliğini, eski dili kullanarak aşkı anlatışı hoşuma gidiyor Namık Kemal'in. Ama bu kadın nefreti neden var? Canını kim yakmış bilmem ama o aşkı anlatırken tekrar aşık olasım geliyor :D
Öncelikle kitap çok hızlı ilerliyor. Bir oturuşta bitirmek mümkün. Benim fikrimce kitapta gözüme en belirgin görünen şeyin kınanan, 'asla kabul etmem', 'asla yapmam' denilen şeyin er geç insanın başına gelmesidir. Bu gerçekten böyle bu arada. Kitapta da Ali Rıza Bey başta işvereninin yaptığı, ahlaki kurallara uymak olarak, yanlış bir şeyi düzeltmesini istemesi üzerine adam yapamayacağını söylemedi ve 'senin oğlun böyle yapsa sen kabul eder miydin' dedi. Ali Rıza Bey ise 'reddederdim.' dedi net bir şekilde. Peki kitabın sonunda ne oluyor biliyor musunuz? Oğlunun aynı şeyi yaşaması yetmezmiş gibi bütün çocukları tek tek Ali Rıza Beyin ahlak anlayışına tamamen zıt şeyler yapıyorlar. İşin ironik yanı ise Ali Rıza Beyin her şeye göz yumması...
Benim babaannem de insanları sürekli kınayan ve yaptıklarını başkalarına abarta abarta beterden beter yaparak anlatan birisi. Ben çocuklarından ve torunlarından bu konuştuklarını yaşaması konusunda çok tedirginim açıkçası. Ki etrafımda gördüğüm kadarıyla da bu böyle gerçekten böyle. Doğanın kanunu bir olaya asla olmaz gözüyle baktığınızda kesinlikle olacağı üzerine kurulu bence.
Sözün özü insanları kınamayın. Çok yanlış bir şey yapmış olsalar bile haset yaklaşmayın... Çok net söylüyorum karmaya inaniyorum çünkü var. Ve asla asla demeyin.
Tekrar kitaba gelecek olursak; Reşat Nuri kitabi zaten her türlü okunur.
Kitap bitti. Karmaşık duygular içindeyim. Söze nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum... Bildiğim tek şey; çocuklar çok acımasız. Çocuklar çok korkunç. İnsan 'bütün çocuklar acımasız değil geneli çok masum ve saf' diye düşünüyor başta. Sonra düşündükçe anlıyor ki en masum çocuğun içinde bile kendinden zayıfını hor görme, aşağılama düşüncesi var. Benim küçüklüğüm geldi aklıma. O kadar acımasızmışım ki... Kendime ' arkadaşlarım ' diye seçtiğim çocuklar dışındakilerin yüzüne bakmadığım, onlarla alay ettiğim yetmezmiş gibi kendi arkadaşlarımın da benim her istediğimi yapmasını, benim söylediklerim dışına çıkmamasını isterdim. Onlarda yapardı sırf benimle oynasınlar diye. Benim gibi olurlardı. Neyse ki karma benim için de çalıştı da kendimin farkına varabildim... Yine de şu an benim o zamanki hallerimden bahsedilince o kadar utanıyorum ve o kadar büyük bir vicdan azabı çekiyorum ki...
Şu an küçük bir kardeşim var. Gerçekten iyi niyetli bir çocuk. Gerçekten öyle. Ama bazen... Bazen o da acımasız olabiliyor arkadaşlarına karşı. Yani diyeceğim o ki bütün çocukların içinde çok tehlikeli bir vahşilik var. En iyisinde bile korkunç bir acımasızlık mevcut...
Yine kitaptan pek bahsetmedim ben :D Kitabın sonunu nefessiz okudum. Bittiğinde derin bir nefes verebildim gerçekten. Güzel bir kitaptı. Okumalısınız...
Ben bu kitabı çok seven, hakkında muhteşem bir şeymiş gibi bahseden insanlar gördüm instagramda. Ama bana kalırsa ne kitabın konusu ahım şahım bir şey, yani benzerleri var, ne de yazarın anlatımı... Kitabın başında konuları en ince ayrıntısına kadar anlatırken bir yerden sonra tamamı o kadar yüzeysel kalıyor ki... Etkileneceğim varsa da etkilenemiyorum maalesef. Hızlı ilerledi ama içime işlemedi. Kitapta o kadar trajik şeyler yaşanmasına rağmen beni üzen Mahmut Usta oldu nedense. Sanki onun hayatı anlatılsa içime işliyecekti kitap. Oysa Mahmut Usta hakkında o kadar kısıtlı bir bilgi vardı ki... Neden böyle düşündüğümü bu noktada anlamadım... Benim gibi düşünen var mı diye yazıyorum bu kısmı da :D Neyse sözün kısası, bu yüzden yazarın okuduğum ilk kitabı olması beni biraz tedirgin etti açıkçası. Çünkü birkaç tane daha kitabı vardı listemde. Acaba onlar da, bana göre, şişirilmiş kitaplar mi diye düşünmüyor değilim.
Reklam