Yakın gelecekte robotların geliştiği ve hayatımıza karıştığı bir dönemi anlatıyor kitap. Hipodromda atların üstünde artık insanlar değil robot jokeyler (humaoidler) var. Koli onlardan biri. Koli'nin yapım aşamasında yapılan bir yanlışlık nedeniyle bir robotun yaşadığı insansı hisleri okuyoruz. Aynı zamanda koştuğu atla bağını...
Diğer yanda da babalarını kaybetmiş 2 kız ve bir annenin hayatı var. Yaşamın zorluğu yanı sıra küçük kızın robotlara olan ilgilsi koli yi sahiplenmesi ve birlikte Today (yarış atı) i kurtarmaya çabaları çok güzel.
Hikaye yorucu değil olaylar sakin akıyor. Ama her bölümde her sayfada bir sürükleniş ve merak var.
Keyif alarak okudum. Zamanımın daha müsait olmasını ve daha kısa sürede tamamalayı isterdim.
Asimov kitaplarının evrenlerine zor giriyorum ya. Kitabın ilk çeyreğinde yazarın hayal gücünü çözmeye çalışırken hikâyeye kapılamıyorum. Ancak çözdükten sonra akıyor kitap.
Robot Serisinin ilki olan Çelik Mağaralar'da da önce bahsedilen "Şehir"leri çözmeye çalıştım. Sonrasında hikâyenin esas unsuru olan cinayete odaklandım. Şehir'de değil dünya dışındaki Uzaykent'te işlenen Dr. Sarton cinayetini çözmek için Amir Julius Enderby tarafından atanan dedektif Elijah Bailey'e ortak olarak birebir insan görünüşlü bir robot olan R. Daneel Olivaw'ı gönderiyor uzaycılar. Ama kitabın sonlarına doğru uzaycıların esas amacının cinayeti aydınlatmak olmadığını anlıyoruz. Kitapta bir de önemleri sonlara doğru anlaşılan Ortaçağcılar var, diğer bir deyişle Şehirlerden toprağa dönmek isteyenler. Onların önemini şimdi söylemek büyük spoiler olur.
Kitabın bölümleri doğru yerlerde kesilmiş. İnsanı merakta bırakıyor, bir sonraki bölüme heveslendiriyor. Hikâye boyunca dedektif Bailey'nin önermeleri insanda hep bir "acaba" oluşturuyor ancak sondaki akıl yürütme süreci kesinlikle hayranlık uyandırıyor. Hikâye süresince havada kalan kısımlar kitap sonunda mantığa bürünüyor. Bilim-kurguyu uzay savaşları gibi kısıtlardan kurtarıp bir dedektiflik hikâyesi ile birleştirmek kesinlikle çok zekice ama yine de okuduğum en iyi Asimov kitabı diyemeyeceğim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sözde Adam - Norah VincentSosyoloji
Modern dünya, bizi iki karşıt kutba ayırıp birbirimizi düşmanlaştırmaya programlanmış devasa bir simülasyondur. Kadınlar kendi yankı odalarında erkeklerin konforunu ve tiranlığını tartışırken, erkekler kendi zırhlarının arkasında sessizce çürür. Amerikalı gazeteci Norah Vincent, bu iki odanın da duvarlarını yıkan ve gerçeği çıplak etiyle tecrübe eden nadir bir zihin. Katı bir feminist olarak başladığı 18 aylık "Ned" (erkek) simülasyonu, onu bir ideoloğun konforlu alanından çıkarıp, insan doğasının o çiğ ve deterministik mekanizmasıyla yüzleştirdi. Kitaptan altını çizdiğimiz bu sarsıcı satırlar, bilincin ve toplumsal rollerin insanı nasıl bir robota dönüştürdüğünün en net vesikasıdır.
Kadın Dünyasının Sosyal Beceriksizliği ve "Lobotomi" Arzusu
Vincent, Ned kimliğiyle heteroseksüel kadınlarla randevulara çıktığında, hemcinslerinin dışarıdan görünmeyen o iç yüzüyle çarpışıyor. Karşısındaki kadınların o bitmek bilmeyen taktiklerini, sürekli ilk adımı karşıdan bekleyen pasif-agresif hallerini ve o muazzam sosyal beceriksizliklerini gördükçe zihinsel bir cinnet eşiğine geliyor. İnsan o sahneleri okurken, bu manipülatif yapaylığa katlanmaktansa "içimden beynime lobotomi yapmak istiyordum" diyecek kadar ağır bir zihinsel yorgunluk hissediyor.
Kadın dünyasındaki o sürekli birbirini süzen, gizliden gizliye yarışan ve şüpheyle yaklaşan "sahte nezaket" maskelerini gördükten sonra, erkeklerin o ham ve hesapsız şeffaflığını "masum ve temiz" bulması kaçınılmaz hale geliyor. Çünkü erkeklerin dünyasında kurallar düzdür; kimse kimsenin beynine lobotomi yapma ihtiyacı hissettirecek sinsi oyunlar oynamaz.
Büyük Erkek Sırrı: İnsan Değil, Robot Gibi Kullanılan Erkekler
Vincent’ın erkek dünyasından çıkardığı en büyük koz, belki de hiçbir erkeğin kendi hemcinsine bile itiraf edemediği o
#yakapaçaaşk
"Bizler başkalarının iyiliğini, menfaatlerini düşünürken bile yine o başkaları tarafından hırpalanan insanlarız. Buna rağmen doğru bildiğimizden şaşmamak için çabalarız."
Merhaba kitap severler bugün size yaka yayinlarından çıkan, Rıdvan Aklan 'ın kalemine ait hayattan bir eser ile geldim.
Uzun zamandır bir kitaptan bu kadar etkilenmemiştim sanırım. Karakterlerin iletişimleri, değinilen toplumsal - sosyal sorunlar, adelet ve eğitim hakkında geçen konuşmalar çok etkileyiciydi.
Kitabımız Aziz namıdiğer Arif karakterinin yakın zamanda tanıştığı babasını defnetmesi ile başlamaktadır. Çocukluğunu Halil ile birlikte kimsesiz bir halde geçiren ikili zamanla Bahadır'la da tanışarak ayrılmaz bir üçlü olmuşlardır. Bir gün yanlarına kardeşleri gibi görecekleri Robot Mehtap 'ı da almışlardı. Beraber yemişler beraber aç kalmışlardı ancak ne kadar her seyi beraber yapsalar da Aziz'in kendine gizlediği sırları da bulunmaktadır.
Aziz babası ile yeni tanışmış olmasına rağmen iyi bir ilişkiye sahiplerdi, kendisine de yüklü bir miktarda miras kalmıştı. Bu mirası hem arkadaşları ile kendisi gibi kimsesiz olan ve güçsüz kalan kişilere yardım etmek için kullanmak istiyor, hazıra dağ dayanmaz misali farklı işlerle yardım etmek istiyordu. Bu noktada ilk adımı mesleğine küştürülmüş, şeker dukkanı işleten Mahmut'a hukuk bürosu teklifi ile yapmıştı.
Tüm bunların arasında Bahadır'ın dükkanına eskiden birisi gelmişti. Aziz'in eski sevgilisi, hep sevdiği Seda. Aziz babası ile tanısmasina vesile olan olaydan sonra haberlerde çokça yer edinmiş kalan yüklü miktardaki miras ile birçok kişi tarafından tanınmıştı. Haberlerde onu gören Seda, zamanında kendisini terk eden eskisi sevgilisini merak ederek görüşmek istemişti.
Kitapta beni en çok etkileyen, sohbetleri arasında
I, Robot — Isaac Asimov tərəfindən yazılmış elmi-fantastik əsərdir. Kitab robot texnologiyalarının inkişaf etdiyi gələcəyi təsvir edir və insanlarla robotlar arasındakı münasibətləri araşdırır. Əsərdə xüsusilə “Robototexnikanın Üç Qanunu” diqqət çəkir və hadisələrin əsasını təşkil edir. Müəllif robotları sadəcə maşın kimi yox, düşünə bilən varlıqlar kimi təqdim edir. Kitab həm maraqlı süjeti, həm də insanlıq, texnologiya və etik mövzular üzərində düşündürməsi ilə yadda qalır. Məncə, elmi-fantastika sevənlər üçün maraqlı və fərqli bir əsərdir.
Fazla Uzaklaşmadan YazmalıyımEdebiyat
Puan vermedi
#Fazlauzaklaşmışolamaz Kevser Hattatoğlu'nun ilk eseri. KESİK, KABUK ve DİKİŞ İZİ isimlerini verdiği bölümlerden mürettep öykü kitabı, neşterini maharetle kullanan eller gibi okuyucusunun şifa bekleyen yaralarına dokunuyor. Kevser Hattatoğlu'nun babalar, anneler ve evlatlardan oluşan rüyalar ve hayallerle örülü dünyasında; gerçekliğini hepimize inandırdığı Handelibe'nin sokaklarında, onun dili kullanmadaki ustalıklı rehberliği eşliğinde dolanıyoruz. Birçok hikâyesine öylesine aşinayız ki aynı zamanda ilk kez onun kaleminde can buluyor gözden kaçırdıklarımız. Yazdıklarıyla ilham kaynağı olmaya, onulmaz yaralara şifa olmaya devam etmesi dileğiyle...
İlk öyküsü Ondan Geriye Say. Doğumunda annesiz kalan ve eksik kalan bu yanı hiç dolmayan yalnız bir adamın kalp nakliyle hayata tutunma çabasını okuduğumuz öykü, yaşamın doğum ve ölüm dengesinden ibaret bir gerçeklik olduğunu hatırlatıyor okuyucuya. "Çünkü kendini anlatmak zordur. İnsanlar birkaç etiketle tanımlar seni ve sökmek kolay değildir onları bedeninden."
Hangi Elimde öyküsüyle hüznün ve mutluluğun aynı anda yaşandığı hastane koridorlarında dolanmaya devam ediyoruz. "Beklenmeyen bir çocukmuşum ben." diyor Ahmet. Anne ve babanın geç yaşlarda çocuk sahibi olma utancını bir ömür ruhunda taşıyan, babasıyla oynadığı o kısacık hangi elimde oyunlarıyla avunan bir çocuk yetişkin o. Fazla uzaklaşmadan, her an her yerde karşılaşabileceğimiz biri. "Geç kalmış insanların hayatı bir yerden yakalamak için aldığı fazla düşünülmemiş kararlara benzerdi gayreti, küçümsemezdim." dediği satırlarla bütün yoksunluklarına rağmen babayı mazur görmenin, bu toprakların çocuklarına yaraşır bir haslet olduğunu düşünüyoruz.
Son Konserve Kavanozu annesini ondan geriye kalan son konserve kavonozunda arayan bir kadının hikâyesi. Mükemmeliyetçi