Sapiens türünü bir üst sürüme yükseltmek Hollywood'un kıyamet senaryolarından ziya de tarihi bir süreç içinde ilerleyecek. Homo sapiens bir robot isyanıyla yeryüzünden kazınmayacak. Muhtemelen kendini adım adım bir üst sürüme güncellerken robotlar ve bilgisayarlarla birleşecek ve gelecekteki nesiller artık İncil'i yazan, Çin Seddi'ni inşa eden ve Charlie Chaplin'in antika şakalarına gülen hayvanlar olmadıklarını fark edecekler.
Robot, güçlü ellerini açıp itiraz etti. "Hiçbir şeyi sırf otorite öyle dedi diye kabul etmem. Hipotezler mantıkla desteklenmelidir, aksi takdirde beş para etmezler..."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Doğu ve Batı Şirk Birliği Türk Sevgi Ahlakı Gücüne KaybedecekHayata Dair
Dünya ve insanlığa büyüklenmeci bir anlayış ile tepeden bakan tek dünya devleti gibi kültür saygısı olmayan misyoner saldırganlık uyanış döngüsü sonucu narsisizm üreten salgının nemasını yemeği hayal ederken yayılmacı soykırımcı damgası yemiş bir zorbalık olarak bu karanlık çağın altında yüz yıl önce ki bin yıllık kinin yüz yıl önce ki kuyruk acısı hıncın altında kalarak barışı bozanlar ile barış olmaz diyen Türk etik ahlakı karşısında barış oyunu adı altında Türk ulusunun sonsuza kadar birliğini beraberliğini ve bütünlüğünü bozmayı unutmak zorunda kalacaklar.
Dijital yapay zeka üretimi ve robot üretimi doğu ve batı tüm tarafların başına büyük bir bela açacak. Bu konudaki ısrarlı şirk dayatısı Çin'i ucuz işçiliği sömüren üretim ve teknoloji gücü ile esir alan şirk kurumları çökertmek isterken kendisi de yok ediş yaşayacak.
Yaşam da varlık sürdürme hakkını her can ve ulus devlet yapısı yaşama verilen ve karşılığında yaşamdan alınan ile şekillenir. Haçlı batı 1946 sonrası dünya savaşı ikinci perdesi ile Anadolu ve Türk ulusu üzerinde yeni bir kötülük niyeti denedi yerli işbirlikçileri ile birlikte yüz yıl sonra da altında kalarak şimdiden kaybettiler. Batı bu sebeple bugün bölündü. Bölünmüş her yapı Türk hayranlığını yeniden hatırlanmak zorunda kaldı. 1952-2026 yılları arasında ki haçlı küstahlığı unutarak.
Isaac Asimov
Robotlarım neydi? Mühendislikte kullanılan cihazlardı. Her biri birer araçtı. İnsanlığın amaçlarına hizmet eden makinelerdi. Ve dahili güvenlik önlemlerine sahiplerdi. Başka bir deyişle, robotları, yaratıcılarını öldürmeyecek şekilde tasarladım, o klişeyi aradan çıkardıktan sonra daha mantıklı ihtimaller üzerinde kafa yorma fırsatı yakaladm.
İnançlı bir robot :D
"Işınları," diye söze başladı Cutie, sert bir sesle, "kendi emelleri için Efendimiz bizzat kendi yarattı." Dindar bakışları havaya çevrildi. "Bazı konular var ki, karıştırmak bizim haddimize değil. Bu konuda yalnızca hizmet ederim, sorgulamam."
Emotions
He arches an eyebrow. “With most people, you tell them what they want
to hear. You’re not always quite so flattering with me.”
“Well, Raphael, I worry that if your ego gets any bigger, it will need its
own magical realm.”
He leans closer to me. “But why is it, exactly, that I am the only one to
whom you show your real self?”
My heart is beating faster. “Because there’s no point pretending with
you, is there? I heard what you thought of me. Trash was the word that got
me, actually. You referred to my mother and me as trash. Yes, this was a
long time ago, and no, I’m not over it. I overheard everything. And I don’t
blame you, not after one of my mother’s spectacles, but I don’t see why I
had to be included.”
After all this time, I can’t quite believe I’m letting it all out.
He sits back. “I never said that. I wouldn’t have.”
My chest tightens. “But I remember it. Right after mother got drunk
again. She was falling down the stairs, and you had to help carry her back to
our room. You had already stopped speaking to me…” I’m dangerously
close to mentioning our kiss, and I really don’t want to betray how much I’d
thought about that single kiss over the past ten years, and we already know
I’m terrible at lying. “Anyway, you’d stopped speaking to me. But Mom
was drunk, and you and your rich friend helped carry her to our room at the
château. And the next day, I overheard you talking to your posh friend about
how we were trash.”
“I wouldn’t have said that.”
Anger flickers through me. “Not in English, but in French. ‘Des
ordures.’ One of you said, ‘People like us don’t spend time with people like
that,’ and the other one said, ‘Yes, isn’t she trash? She and her mother.’”
He nods, frowning. “Ah, guilty as charged, in part. I did say, ‘People
like us don’t spend time around people
