Sabitlenmiş gönderi
geldiğimizde
alın kemiklerimize mıhlanmış birer yıldız bulduk
ama kim olduğumuza dair bir fikrimiz yok
Mom said everything was for my sake, calling it love. But to me, it seemed more like we were doing this out of her own desperation not to have a child that was different. Love, according to Mom's actions, was nothing more than nagging about every little thing, with teary eyes, about how one should act such and such in this and that situation. If that was love, I'd rather neither give nor receive any. But of course, I didn't say that out loud. That was all thanks to one of Mom's codes of conduct -Too much honesty hurts others- which I had memorized over and over so that it was stuck in my brain.
Almond
"Anne? Sana bir sey sorabilir miyim?"
"Ne istersen sorabilirsin."
"Onu sevmek zor mu?"
"Hayır." Bir an bile tereddüt etmemişti
"Onu anlıyor musun?"
"Her zaman degil. Ama sevdiğim insanları her an anlamak zorunda degilim, Ari."
"Belki ben anlamak zorundayımdır."
"Senin için zor, degil mi?"
"Onu tanımıyorum, anne."
"Bunu söyledim diye bana kızacağını biliyorum Ari ama yine de söyleyeceğim. Bence günün birinde anlayacaksın."
"Evet,"dedim. "Günün birinde."
Günün birinde babamı anlayacaktım. Günün birinde bana kim oldugunu anlatacaktı. Günün birinde.
Bu kalıptan nefret ediyordum.
Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor
Çoğu insandan farkın yok; sen de rüyalar sayesinde ayakta duruyorsun. Belki bazıları bunu dillendirmiyor ya da hâlâ nefes alıp veriyor olmalarının ürkek omzunu başka bir duvara yaslıyor. Ama işin
ÇOĞULLAMA
Biz bu lavanta kokularını bilmeden taşıyoruz
Biz bu tavanı bilmeden eski rengine boyuyoruz