İnsanın niçin belli şeyleri hatırladığı ve başka şeyleri hatırlamadığı önemlidir. Ve biz belli bir ruhsal rotanın sürdürülmesi için hatırlanması önemli ve yararlı olan olayları hatırlar, aynı amaçla unutulması faydalı olan olayları unuturuz.
"Daha sonra bu bebekler annelerin kucağından alınıp sessizce babalarının kucağına verildiği zaman, oldukça ilginç bir şekilde, bebeğin kalp hızının ve solunum sayısının arttığını görüyoruz. Yani bebek babasının kucağına konulduğunda ortada hiçbir şey olmamasına rağmen heyecanlanmaktadır. Eminim ki o bebek orada bir süre dursa baba onu heyecanlandıracak bir şey kesinlikle yapacaktır. Ama benim asıl merak ettiğim, baba böyle bir şey yapmamasına rağmen sekiz haftalık bir bebek başına gelecekleri nereden bilmektedir?"
"Hasete karşı savunma çoğu zaman nesnenin değersizleştirilmesi biçimini alır. (...) Değersizleştirilen nesne, haset duyulacak bir nesne olmaktan da çıkar. Bu yöntem kısa sürede idealleştirilmiş nesneye de uygulanır: Değersizleştirilir ve böylece artık idealleştirilmesi de imkansızlaşır."
İdealleştirmeye dayanan ilişki çökmeye yatkındır; sevilen nesnenin yerine sık sık bir başkasını geçirme zorunluluğu doğar; çünkü hiçbiri beklentileri tam karşılayamıyordur.