ayklel
@iamjustreadingdad
Melankolinin renkli kızıyım, selamlar
erü / hy
infp, 11 Mart
24 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Koca bir neslin yaşanmışlıklarına ev sahipliği yapan çekmeceler…
Ne desem nasıl başlasam bilemiyorum gerçekten, bu kadar kısa bir kitabın bu kadar derin olacağı beni bu kadar etkileyeceğini düşünmemiştim. Saatlerce, günlerce ve sayamayacağım kadar zaman boyunca bu kitap hakkında konuşabilirim. Anlatımı çok güzel, yalın ve akıp gidiyor aynı Rita’nın hayatı gibi. Biyografi kitaplarını sevmemden kaynaklı olabilir bu sevgim bilmiyorum ama kızıl kana sahip bu kadının yaşadığı olayları anlatırken her bir satırından buram buram duyguları kokladım. Çok içten, çok gerçek, çok yıkıcı.
Kızımızın Ebuela’sının kaybından sonra ona kalan şifonyerin her çekmecesinden bir anısı çıkıyor. Yaşlı kadının daha 10 yaşında ülkesinden sürülmesinden, politikanın sert yüzüyle bir o kadar da sert şekilde tanışmasından, ilk kaçışından ve son kaçışından, ilk aşkından, ilk kaybından ve daha bir çok duyguyla harmanlanmış hayatına şahit oluyoruz.
Hayatın gerçekleriyle bu kadar yüzleştiğim bir kitap olmuş muydu…bilemiyorum. Tamamen hayatın içinden olması ve bir kadının yaşadığı bu kadar olayın çevresindeki insanların onun için önemi ve beklentilerini nasıl etkilediğini açıkça hissediyoruz. Her bir karakterin kişiliğini bu kadar iyi tahlil eden bir kadın benim için bir tanrıça gibiydi. İyi ki onun hayatını bizimle paylaşan bir torunu olmuş ve iyi ki bende onu okuma şansını yakalamışım.
Olivia Ruiz 
Renkli Çekmeceli Şifonyer
Olivia Ruiz Renkli Çekmeceli Şifonyer
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şiirler sadece sesli okunduğunda mı ruh bulur?
Her zamanki gibi anlatımıyla başlayayım. Sade, akıcı ve sıkmayan bir dil kullanmış yazar. Diğer bölüm ne olacak diye ders aralarında okuya okuya bitirdim.
OKB ile erken yaşta tanışmış Sam’imizden okuyoruz kitabı. Kendi istekleri ve idealleri ile arkadaş grubunun yapısı arasında sıkışıp kalmış, hareket edemez haliyle başlayıp Caroline adlı bir kızla tanışması ve Şairin Köşesi adlı bir gruba dahil olmasıyla hayatını nasıl şekillendirdiğine şahit oluyoruz.
Çok fazla konuşmanın bu eserin büyüsünü bozacağını düşünüyorum. Yazarın OKB’yi bu kadar derinden fakat hassas bir şekilde anlatmasını çok sevdim. Sam’in kendi kendini iyileştirmesini ise çok çok sevdim. Kitabın sonralarına doğru sizi bir süpriz bekliyor, hem hüzünlü hem umut verici. Ben bu kitabı gerçekten çok sevdim, her zaman kütüphanemde duracak ve çevreme önereceğim o eser olacak.
Şiirimin Her Kelimesi
Şiirimin Her Kelimesiİlk çağdayız, sadece ismi değişti
Anlatımı düz ve benim için çoğu yer aşırı sıkıcıydı.
36 yaşında, sadece insanları kopyalayarak yaşayan kasiyer bir kadının yaşamını anlatıyor. Bir de abuk subuk bir adamla yaşadıklarını. Pek objektif bakamayacağım kısa keseceğim bu yüzden. Cidden benim için çok sıkıcıydı.
Sayaka Murata 
Kasiyer
Sayaka Murata KasiyerHayata pembe ve siyah filtreyle bakma ayrımı
Kitaptaki betimlemelere bayıldım, biraz ağır bir şekilde aktı fakat okumaktan zevk aldım.
Lyubov adlı kızımız ilk kez hayatı ve çevreyi bu kadar yakından gerçek haliyle gördüğü bir gemi seyahati yapıyor. Doğayı hayranlıkla izliyor, her küçük detaya bile fazlaca ilgi gösteriyor. İlk kez bunları gören saf bir çocuk sonuçta.
Her klasik eserde olduğu gibi kendinden bayağı büyük olduğunu düşündüğüm Valdevenen beyefendiyle tanışıyor ve bilgili oluşundan dolayı onunla vakit geçiriyor. Geziyor, konuşuyor ve tartışıyorlar. Lyubov hayatın renkli tarafından bakarken, Valdevenen ise tecrübeleri dolayısıyla hayatı tamamıyla ele alarak kötü yönlerini söylüyor. Sürekli büyümemesi gerektiğini, onu hayatın kötülüklerinden korumak istediğini söylüyor. Tamam abi sensin, sakin. Fazla kuruldum maalesef bu karaktere, en sempati beslemediğim karakter oldu tüm okumalarımda.
Sonu açık bırakılmış bir kitap ve bundan çok mutluyum. Benim açımdan asla birlikte olmamaları gereken bir çiftlerdi ve direkt bir cevap almamak rahatlattı beni. Bende Lyubov’un çevreye baktığı pembe filtre gibi bakarım kitaplara fakat bu esere hiçbir renkten bakamadım. Klasiklerin sevmediğim tek yönü bu kitapta çok fazla mevcuttu ve üstünde duruldu.
Lou Andreas-Salomé 
Volga
Lou Andreas-Salomé VolgaKelimeler can yakmaz ama öldürür
Kitabın yazım dili sade ve okuduğum kitaplar arasında en akıcı olanlardan bir tanesiydi. Çerezlik bir kitap isterseniz yazımı sizi memnun eder ama konusu…bu yaştaki bir çocuğun ölümü bu kadar arzulaması beni her satırda duraksattı. Daelyn’im seni anlıyorum ve yanındayım. Bunu haketmedin.
Daelyn kızımız daha çok küçük yaşlarda kilosundan dolayı zorbalanmaya başlıyor. İçine kapanık, sessiz bir kişiliği olduğu için yaşadığı zorbalıkları, tacizleri, dışlanmaları yutuyor ve gözyaşı akıtmaktan başka bir şey yapamıyor. Ailesinden yardım istiyor, anlatıyor ve istiyor ki anlasınlar onu. Durumlar öyle ilerlemiyor. Daelyn’i kimseler anlamıyor, dinlemiyor, savunmuyor. Bu açıdan küçük çocukların yaşadığı zorbalıklara karşılık verememesi ve korkudan anlatamaması/yardım alamamasını çok güzel bir şekilde yazmış yazar.
Bir site keşfediyor ve ölüm gününü saymaya başlıyor. O günleri okuyoruz aslında kitapta. Yaşadığı zorbalıkları, kişisel alanının ihlallerini, sadece birilerinin onu anlamasını ummasını. Santana adlı bir çocuk giriyor kendine verdiği bu kısıtlı zamanında hayatına. Daelyn onun hayata olan pozitif bakışına, sahip olduğu hastalığa rağmen sürekli mutlu gözükmesine şaşırıyor. Fikri değişiyor mu değişmiyor mu bu tamamen ucu açık bir soru. Benim için Daelyn vazgeçti ölümden ancak bu herkesin bakış açısına göre değişir.
Kısaca söylemek gerekirse Daelyn’in de dediği gibi iki tür insan vardır. Kazananlar ve kaybedenler. Eğer hiç ‘o’ kaybeden olmadıysanız bu ölüm arzusunu anlayamazsınız ve size sadece abarttığını düşündürür. Bu kitap kaybedenler için yazılmış, zorbalığı hayatının her anında hissedenler için. 
Sen Bunu Okuduğunda Ben Ölmüş Olacağım 
Julie Anne Peters
Sen Bunu Okuduğunda Ben Ölmüş Olacağım Julie Anne Peters