Az seviyorum. Ama seviyorum. Çünkü umudumu kesmiyorum. Çünkü bana bu öğretildi. Sev dendi bana. Affet dendi bana. Sabret dendi bana.
Gül, Mehmet, sırası şimdi, gül hadi.
Mehmet de döndü Yağmura. Birlikte yağmuru seyrettik o gün. Biliyorum, birlikte yağmuru seyrettik. Güzeldi. Çok güzeldi hem de.
Böylece jurgis ruhunun bahçesindeki bütün çiçekleri söküp topuklarıyla ezdi.
Ama her şey uzun sürmeyecek kadar güzeldi; bu acımasız dünyadaki her şey gibi.