Çünkü dünya değişiyordu, tatlılığı kalmamıştı, fazilet keza. Çürüyen bir dünyaya tasa sızmıştı; kaybolan neydi, terbiye, rahatlık ve güzellik mi? Hanımlar artık hanım değildi, beylerin sözüne güvenilmiyordu.
Kalkmak da istemiyorum, yatmak da. Kalmak da istemiyorum gitmek de.
Sevgi insanın kafasına bir kurt, bir şüphe sokuyor. Bir kadını sevdiğinde ondan hiçbir zaman emin olamaz insan.
Zenciler iyi kalpli olacak kadar yoksuldu.
Çok yoksul insanların, yine de verecek bir şeyleri ve verme güdülerinin olduğunu öğrendi. Kendisi de yoksul olmasa hayal edemeyeceği bir sevgiyle yoksullara bağlandı.