İki dilenci, Yahudi karşıtı olmakla nam salmış bir mahalledeki kalabalık bir caddede birbirlerinden bir metre kadar arayla oturmaktadırlar. Biri, LÜTFEN YARALI BİR SAVAŞ GAZİSİNE YARDIM EDİN yazılı bir levha taşımaktadır. Diğerinin levhasındaysa ZAVALLI YAŞLI BİR YAHUDİYE YARDIM EDİN yazılıdır. Gün içinde önlerinden yüzlerce insan geçer. Sırf yahudi'ye inat olsun diye, normalde dilencilere asla para vermeyenler bile savaş gazisinin önüne büyük miktarlarda paraalr koyarlar. Nihayet, iyi bir adam geçer ve ikisine de eşit miktarda para vererek Yahudiye şöyle der, "Bak, neden yazını değiştirmiyorsun? Bunu söylemekten nefret ediyorum ama bu civardakiler pek haz etmezler.Böyle bir levhayla tek kuruş alamazsın." İyi adam duyamayacak kadar uzaklaştığında, ihtiyar Yahudi diğer dilenciye döner ve şöyle der: "Şuna bak Moishe. Bize işimizi ögretmeye çalışıyor!"
“Kendimi on beş yaşında öğrenmeye verdim."
“İrademe otuz yaşında sahip olabildim."
“Kuşkulardan kırk yaşında kurtuldum."
“Göğün düzenini elli yaşında öğrendim."
“Sezgilerim yoluyla her şeyi altmış yaşında"
kavradım.
“Kalbimin isteklerini, doğru olan şeylere zarar
vermeden yetmiş yaşında gerçekleştirebildim...”