İnsan yalnız olunca neler neler düşünür .. gerçekleşmemiş hayallerini, uçup giden yıllarını, ilk aşk maceralarını... o pek gerilerde kalan yılları, erişilemeyen ve erişilemeyecek olan bir ısteği hatırlamak, düşünmek de hoş bir şeydi. Niye böyle olurdu? Bunu da bilmez insan. Ama zaman zaman bunları düşünmekten, o günleri yeniden yaşıyor gibi olmaktan hoşlanır.
Bir gün mutlaka gerçek olacaktı; belki hemen gerçekleşmeyecekti, belki şimdi hayatta olanlar o günleri göremeyeceklerdi, ama düşleri bir gün mutlaka gerçek olacaktı.