Ya da Allah insana bir şey duyurmayı diledikten sonra, onun kalbine başka şeyler ilham ediyor.Sonra araya araya buluyorsun yolunu. Yol aydınlık olsun, aramak mesele değil.
Bu da böyle bir dünyalılık hali işte. Yaşıyorsun, yaşıyorsun ve bir noktada ağlamak da gülmek de geride kalıyor. Hayat akıyor, sen habire yürüyorsun. Yol seni bir yere götürüyor ve bazen, nedense hep başkalarına mahsup sandığın o taşlardan biri çıkıyor önüne. Böylelikle tamamlanmaya başlıyorsun. Hepsi birikmek için olabilir. Birikip toplanınca daha güzel bir şey olacaksındır veya vardır mantıklı başka bir açıklaması. Bu gerçeğe ciddi bir güçle bağlıyım. Ama içindeyken bir garip, gerisindeyken başka garip...