Günde 60 paragraf sorusu çözerken uzun soluklu roman okumak hiç akıl işi değildi ama iyi geldi.
Kitap okumayı tutku haline getirdiğim süreç cinayet/polisiye romanlarına başlamamla oldu. Hangi yaşta olursanız olun cinayet/polisiye romanlarının akışı sizi alıp götürüyor. Aslında cinayet romanı okumanın da ne yaşı ne de zamanı olmadığını anlamış oldum diyebilirim.
Claps’e içim parçalandı, öncelikle bunu belirtmek istiyorum. Ayrıca kitabın türü ne olursa olsun bana mutlaka bir şeyler öğretmesi hoşuma gidiyor. Claps sayesinde artık “afazi” diye bir rahatsızlığı ve bu rahatsızlığın ne olduğunu da öğrenmiş bulunmaktayım. Beyinde yaşanan bir hasar nedeniyle konuşma/anlama bozukluğu diyebiliriz kısacası.
Greta’nın yaşadıklarını da sanki bizzat ben yaşadım. Bazen heyecan o kadar doruktaydı ki resmen o anda Greta bendim. İşte tam da bu yüzden özlemişim cinayet romanı okumayı. Karakteri iliklerime kadar hissetmek bana çok haz veriyor. Bu ünlü gazeteci/sunucunun da yaşadığı gerilim dolu dakikalar bana çok iyi geldi.
Sensi ise o gudubetliğiyle resmen benim huysuz ve sevimsiz tarafımdı. Her ne kadar çoğu kişinin soğuk nevale olarak adlandırabileceği bir karakter olsa da Sensi gibi insanlar olmasa toplum olarak dağılır giderdik. Biraz da o despot karakterlerin ağırlığına ihtiyacımız var.
Uzun zamandır sürükleyici bir roman okumamış ve sürüklemek için can atanlara keyifli okumalar dilerim.
10/10
2026 25. kitabı
Herkese merhaba
Tozlu Pembe'nin ikinci kitabıyla karşınızdayım.
Bu kitapta artık Ayperi Ömer'e olan kalın duvarını aşkını arkadaşlıkları okuyoruz.
Kitaba bayıldım. İlk kitapta güzeldi bu kitapta artık aşk ön plana çıkıyor. Üç kız arkadaşın aşk hayatını da okuduk.Üç kız arkadaşın arkadaşlıkları da okuduk. Karakterleri değerlendirmeye geleyim. Ayperi Ak ilk kitaba göre daha güçlenmeye başladı.Duygularındam emin, savaşçı Ayper'yi okumak çok güzeldi fakat bu noktaya gelmesi kolay değildi. Komşuları olan Lütfiye abladan aldı öğütle Ömer'i kendinden soğutmaya çalışır. Planını uyguladığı akşam Ayper'i yine geçmişinden kurtulamaz ve kötü olur. Her zamanki gibi Ömer yanındadır ama ondan gitmesini ister ve Ömer Seyhan gider. O sahneyi okurken içim parçalandı Seyirhanın dediğine göre 45 gün ayrı kalacaklardır. Sonra Ayperi az önce dediğim gibi duygularından emin olarak Seyirhan'a açıldı onun sayesinde daha mutlu neşeli biri olmaya başladı. Tabii arada abisi gibi odunluğunu göstermeye devam etti. Ayperi’nin de o otoban kenarında, çimleri kavrayarak yaşadığı o ağır içsel yıkım, geçmişin yükü altında ezilişi ve kendi çocukluğuna 'Git artık, taşıyamıyorum seni' diye haykırışı... Travmanın, kırılmışlığın ve aşka inanmak isterken kendi karanlığında boğulmanın acısı bundan daha vurucu anlatılamazdı.. Ömer Seyirhan en sevdiğim kitap erkek karakterlerinden biri oldu Ayperi'nin yaralı olduğu halde onu bırakmaması gittiği halde onu düşünmesi Ömer Seyirhan gitti ama giderken bile Ayperi’nin üşüyen ellerini, midesini yakan koyu çayını, tırnaklarını acıtan antepfıstıklarını ve hatta sinemada izlemek isteyeceği filmi bile ona emanet ederek gitti. Bu tarz erkeklere bayılıyorum kızın geçmişi ne kadar yaralı olursa olsun kızın geçmişini yüzüne vurmadı. Ayperi'yi o kadar çok güzel seviyor ki beni
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Trajik Bağlar-J.Bree1000Kitap
"Ölüm bile bizi ayıramaz. Her parçan bana ait,yoluma çıkmaya cesaret edenlerin hepsini paramparça ederim. Bağlananın olsun olmasın."
Spoiler icerir!!
Bizi birleştiren bağlar serisinin beşinci kitabı Trajik Bağlar'ı severek ve akıcı bir şekilde okudum. Genel olarak seriyi o kadar seviyorum ki sayfalari daha kalın olsa seve seve okurum. Karakterler arasında en sevdiğim iki karakter Nox ve North. Bu kitapta Nox'un küçüklüğünde yaşadığı kötü bir olayı görüyoruz. Ve o sahneyi okuyunca içim parçalandı. Küçücük bir çocuğun bunlara maruz kalması çok üzücü. Ve sonunda Nox Oli'ye karşı duygularını kabul ediyor ve aralarında bir şeyler yaşanıyor. North'un en sevdiği iki insanı kaybetme korkusundan sonra çaresizliğe bürünmesi ve onu o durumdan Oli'nin çıkarması detayı iyiydi. Artık serinin sonuna yaklaştığımız için gerçekler ortaya çıkmaya başlıyor. Karakterlerin hepsinin arasında olan dinamik çok güzel. Yazar hem fantastik hem de ters harem türünde güzel bir kurgu yazmış. Sonu çok heyecanlı bitti. Altıncı kitabı heyecanla bekliyorum ama son kitabı okuyacağım için de hüzünlüyüm. Artık Oli'nin daha da güçlenmesi ve bütün bağlarının onun yanında olması çok güzeldi. Çok hızlı ve rahat okunabilen bir seri.
Kitaba puanım:9/10
Grange beni hep etkilemişti ama kendinden hikaye beni mahvetti!..
Yazarın en korkunç kitabı budur;
Çünkü hepsi gerçek!..
Jean Christophe Grange’ın her kitabını bir solukta okumuşumdur, uyarlanan filmlerini izlemişimdir.Hep ona sorulduğu gibi “Bunlar aklına nerden geliyor?” diye ben de düşündüm. Ama gerçekten esinlenmesi büyük bir hüzün, acı bıraktı bende. Bu kadarı da olmaz diyebileceğimiz şeylerin hayal ürünü olmadığını görmek, hissetmek hayatın adil olmadığı sorgusunu tekrar yaptırdı bana.. Keşke hayal ürünü olsaymış, bir kadının, bir evladın, bir insanın bunları yaşamış olması gerçek olmasaymış .. İçim parçalandı ve bunu tarif edecek kelime ya da cümleler bulamıyorum. “Ben Şeytanın Oğluyum” okuduğum en sarsıcı kitaplardan biriydi. Kitabı etkileyici kılan şey yalnızca yaşanan olaylar değil, bunların yazarın kendi hayatından izler taşımasıydı. Sayfalar boyunca bir insanın yaşadığı acılara, çaresizliğe ve mücadeleye tanıklık ettim. Ancak bazı bölümler vardı ki onları okurken yalnızca üzülmedim; içimde derin bir sızı hissettim.
Özellikle “Bazen çok daha kötüsü oluyordu; beni bebeği yalnız bırakmaya mecbur ederek zorla gece âlemlerine götürüyordu!” cümlesi beni derinden etkiledi. Bir annenin, en değerli varlığı olan bebeğinden ayrılmaya zorlanması ve bunun karşısında çaresiz bırakılması bana acımasızlığın ne kadar ileri gidebileceğini düşündürdü. Bu cümleyi okurken yaşanan olayları gözümde canlandırdım ve bir annenin kalbinde açılan yarayı hissetmeye çalıştım. O anlarda hissedilen korkuyu, vicdan azabını ve çaresizliği düşünmek bile üzücüydü.
Beni en çok etkileyen bölümlerden biri de “Jean-Christophe’ a her gün benim fotoğrafımı göster. Beni unutmasın!” sözleri oldu. Bu cümlede bir annenin bütün sevgisi, özlemi ve korkusu saklıydı. Bir annenin çocuğuna kavuşamama ihtimali karşısında tek dileğinin unutulmamak olması yüreğimi burktu.
Karanlıktaki Kıvılcım-Stacy Willingham1000Kitap
"Canavarlar ormanda saklanmazlar. Gerçek canavarlar göz önündedir."
Kitap kulübümüzde Haziran ayının okuduğumuz ikinci kitabı Karanlıktaki Kıvılcımı keyifle ve çok severek okudum. Ayın favori kitaplarında ikinci kitabım oldu. Yazarın kalemini çok sevdim. Başından direk kitap içine alıyor ve o merak duygusuyla sonuna kadar okutuyor. Kitabımız Louisiana'nın küçük bir kasabasında annesi,babası ve abisiyle yaşayan Chloe'nin bulunduğu yerde altı genç kız ortadan kaybolur. Daha sonra bu cinayetleri Chloe'nin babası işlediğini itiraf ediyor ve ömür boyu hapis cezasına mahkum oluyor. Bu korkunç olayın ardından Chloe'nin annesi gittikçe çöküyor ve sonunda yatalak olarak bir bakım evine yatmak zorunda kalıyor. Chloe kendine bir psikiyatrist ofisi açıyor ve çalışmaya başlıyor. Abisi Cooper da hayatını sürdürmeye çalışıyor. Nişanlısı Daniel ile evlenmeye kararı alan Chloe düğün hazırlıkları yaparken şehirde iki genç kız kaybolmaya başlıyor. Yirmi yıl önce olan olaylar ile bağlantılı şeyler olmaya başlayınca Chloe hem korkmaya başlıyor hem de şüphelendiği isimler oluyor. Kitap hakkında konuşacak çok fazla detay çıkıyor. Eğer psikolojik gerilim türünü okumayı seviyorsanız mutlaka önerimdir. Sadece cinayet olaylarını çözmeye çalışmıyoruz arkasında yatan detayları ve ailelerin de neler yaptığını görüyoruz. Kırk beş ve kırk yedinci bölümde yaşanan gerçekleri okuyunca içim parçalandı. Hem üzüldüm hem de sinirlendim. Sonunu da çok güzel bağlamış yazar. Özellikle sonlarda bir soru vardı ki çok beğendim.
"Karanlığın ellerinden alıp kaçırdığı bir çocuğu vardı; peki ya sizin çocuğunuz karanlıkta olsaydı ne yapardınız?" Bu soru kitabın içeriği hakkında çok fazla detay içeriyor. Geçmişte alınan bazı kötü sonuçların gelecekte nelere sebep olacağını da okuyoruz. Umarım bu yazarın daha fazla
Aman Allahım! Ben şu ana kadar nasıl böyle bir kitabı okumamış olabilirim. Kitap o kadar çok övgüyü hakediyor ki okumadan ölmediğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. Neredeyse kitabın tamamında yüzümde tebessümle okudum. Yer yer içim parçalandı ,bazen de gözüm doldu. Kitabın içine girip karakterlere sarılmak ,kucaklamak istedim. Doğallıklarına,dialoglara hayran kaldım. Yazarın "Yaşamak" kitabını da ağlayarak okumuştum. Yu Hua okurlara sadece okutmuyor adeta olayları yaşatıyor.2 kitabıyla en sevdiklerim arasında ilk 5te. Hemen diğer kitapları da alıyorum. Ve sana çok teşekkür ediyorum Yu Hua. Kalemine sağlık
