Günəşin ilk şüaları dan yerindən yüksəlməyə başlarkən çoban qoyunlarını gündoğan tərəfə sürməyə başladı. "Heç vaxt qərara gəlməyə ehtiyac duymurlar,-deyə düşündü. -Bəlkə də, elə buna görə mənim yanımda qalırlar".
"Eğer geçmeseydi Kuran-ı Kerim'in üzerinden onlarca kuşak, ben inanırdım yazılanların hepsine. Ama inanmıyorum o onlarca kuşağın dürüstlüğüne. O onlarca kuşağın dinlerine sadakatle bağlı olduklarına inanmıyorum! Çünkü insanı tanıyorum. Çünkü kendimi tanıyorum. Kimse gelip anlatmasın bana insanın iyiliğini, din kitaplarını. Ben sadece mucizeleri kabul ederim. Onlara inanmak, insan zekâsının kötü tarafından çıktığı belli olan yazılara inanmaktan daha kolay. Kızıldeniz'in yarıldığına, gerektiğinde kadının dövülebileceğinden daha çok inanıyorum."