içimizden biri3266
@icimizden
9 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okuma grubumuzla bu ayki kitabımız Nobel Ödüllü Sineklerin Tanrısı idi. Keyifle okunan bir kitap. Yüzeysel bakarsanız kitaba macera kitabı diyebilirsiniz ancak içinde farklı düşünceler sevk eden anlatımlar var. Çocuk da olsa insanların üzerlerinde güç olmadığında kendilerinin güç olmaya ve zorbalıklara yöneldiğini görüyorsunuz.
ALINTILAR
(91)...bir yüz, üstten ya da alttan ışık aldığına göre değişiyorsa, neydi bir insan yüzü? Her şey neydi?
(250) Sineklerin Tanrısı’nı da çocuklar için yazılmış bir serüven romanı saymak o denli .Hatta roman demek de yersizdir; çünkü bu kitap bir roman değil; gerçekçi bir anlatımla yazılmış olmakla beraber, bir alegoridir, yani simgesel anlamları olan bir öyküdür.
(251)Domuzcuk… Çocuklar arasında en üstün zekalısının böyle bedensel kusurları olması ve yoksul bir aileden gelmesi, ayrıca ilginç bir ayrıntıdır bize kalırsa.
(252)..Ralph eşitliğe, sevgiye ve anlaşmaya inanan, iyiliğe inanan bir önder; Jack ise kendinden başkasını hor gören, zorbaca bir baskıya inanan, kötülüğe yönelik bir önderdir.
(262)Ralph ile Domuzcuk’un kötü yanları, Jack’ın da iyi yanları vardır. Şu farkla ki, Ralph ve Domuzcuk’ta iyilik ağır basar, Jack’ta ise kötülük. Gerçi çocukların çoğu Jack’tan yana çıkar ama bunun gerçek nedeni yaratılıştan kötü oluşları değil, sadece güçsüz olmalıdır
Nobel ödüllü yazarlardan olan Albert Camus un okuduğum ilk kitabı. Saçma felsefesinden etkilendiği yazıyordu okudukça öyle olduğunu görüyorsunuz. Bazı davranışları tuhafınıza gidecek. Bu davranışları kahramanlarında dikkatinden kaçmıyor. Keyifli bir okumaydı.
Alıntılar
44.sf ..insanın hayatını hiç değiştirmediğini, her hayatın az çok aynı olduğunu, buradaki hayatımdan hiç şikayetçi olmadığımı söyledim.
~Aynı biçimde bağlı olduğum başka bir kadından aynı teklif gelse kabul eder miydim,bir tek bunu öğrenmek istiyordu. "Elbette",diye karşılık verdim.
72.sf Annenin düşüncesiydi bu,insan eninde sonunda her şeye alışır,diye tekrarlar dururdu sık sık.
102.sf İnsan hiçbir zaman tamamıyla mutsuz olmaz derdi.
~.. ha otuz yaşında ölmüşsün ha yetmiş; bir önemi olmadığını biliyordum..Ha bugün olmuş ha yirmi yıl sonra, neticede ölen yine ben olacaktım. Bu noktada, akıl yürütmemde beni biraz huzursuz eden, yirmi yıl daha yaşamak fikrinin kalbimi dehşetli bir hop ettirmesiydi.
110.sf ..büyük öfke beni kötülüklerden arındırmış,umudumu içimden boşaltmış gibi,işaretler ve yıldızlarla dolu bu gecenin önünde kendimi ilk kez dünyanın tatlı kayıtsızlığına açıyoyordum. Dünyayı kendime bu denli benzer, bu denli kardeş gibi hissedince,eskiden mutlu olduğumu,hatta hala mutlu olduğumı hissettim.
#fransızromanı #yabancılaşma #toplum #saçmafelsefesi #burjuvaahlakı #felsefiroman #nobelödülü #albertcamus #canyayınları
