iclal
@iclal0
Okuduğum en anlamlı, derin kitaplardan biriydi. Başta bir grup çocuğun tutsak olup maceraların anlatıldığı çocuk kitabı gibi düşünülebilir fakat altında oldukça felsefik fikirler yatıyor. Pek bir fikrim olmaksızın başlamıştım ve bitirdiğimde zihnim dolu doluydu. Bir kitabın verebileceği en büyük zevklerden bir tanesi de budur bence. Okumayı düşünüp de sadece düşünmekle yetinen kim varsa, en kısa vakitte alıp bu şaheseri okumaya yönlendiriyorum. Buraya bir daha geleceğim ve bir daha okuduğumu yazacağım. :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İşleneceğini herkesin bildiği bir cinayetin öyküsü...
Hayal kırıklığının zerresini yaşamadım kitabı okurken. Detaylar, betimlemeler türlerinin aksine hiç sıkmadı. Çeviri hakkında olumsuz söz söylemek haddim bile değil. Aklıma geldikçe okuyacağım ölümsüz bir romandı. Nobel Edebiyat Ödüllü olması beklentimi çok yükselmişti ve haklı da oldu. Okuyup da pişman olan azınlıkta olmamanızı dilerim. Tek keşkem ‘daha önce okumalıydım’ oldu.
herkesin okuduğunu, okumasa da bildiğini düşündüğüm bir kitap. yan karakterler olayların gidişatında büyük rol oynadı. replikler çok hoşuma gitti :’) altını çizdiğim çok yer oldu. ilk kez okudum ama bu son olmayacak, eminim.
söze nereden başlayacağımı bilmiyorum. tek bildiğim daha önce böyle kaliteli bir kurgu okumadığımdı. her sorunun bir cevabı, her yazılanın bir açıklaması var bu seride. çok etkilendim gerçekten.
ilk kitabın aksine burda daha fazla bilmecenin çözümü yer alıyor fakat her şey tam olarak anlaşılmış değil. bu nedenle üçüncü ve son kitap olan “Emare Maske”yi sabırsızlanarak bekliyorum.
Korel... her acısını hissettiğimde gidip sarılmak yaralarını sarmak istedim. kalbimde çok özel bir yere kuruldu kendileri. ne kötülük yaparsa yapsın bir sebebi varmış gibi geliyor ve hiçbir konuda onu suçlamak istemiyorum. Minel’e olan sevgisi, bağı çok güzeldi. yaralarıyla, ‘emareleriyle’ özel bir karakter. umarım sonunda hak ettiği mutluluğa sahip olur. :’)
emare kitabına önerilen bir kitap olduğu için başlamıştım. beklentim yüksekti açıkçası ve hayal kırıklığına uğramadığımı belirtmeliyim. konusu ilgi çekiciydi ve içindeki gizemi kitabın sonuna kadar korudu. tüm kitabı ‘acaba böyle mi’, ‘kesin şöyle oldu’ gibi teori üreterek okudum. kafamdaki soru işaretlerinden hiçbiri gitmedi açıkçası. ikinci kitapta meraklarımın giderileceğini düşünüyorum. (okuduğum yorumlarda da böyle söyleniyordu.)
kitabın kötü karakteri olan ”prometheus”u okurken tüylerim diken diken oldu. her ne kadar sevilmemesi gereken bir karakter olsa da zekasına hayran kalmamak mümkün değildi bence. eğer okuyup okumamak konusunda tereddütlüyseniz ben okumanızı isterim. gizem seven herkesin seveceğini düşünüyorum.
