Samantha Harvey, romandaki astronotlar gibi uzayda yürümemişken, dünyanın tüm kıtalarını, okyanuslarını, dağlarını, göllerini, çöllerini, ışıklarını, kuzey ışıklarını, üstelik de uzaydan görmemişken, büyük bir beceriyle, bize bunun nasıl bir şey olduğunu anlatıyor.
6 astronotun, bir uzay aracı içinde dünyanın yörüngesinde geçirdikleri yirmidört saat üzerine kuruluyor temel yapı. Bu sürede dünyanın yörüngesinde 16 kez dönen ve defalarca gün doğumu / batımı gören bu insanların neden astronot olduklarını, astronot olmanın duygusal ve bilişsel olarak nasıl bir şey olduğunu, uzaydan dünyayı görmenin hissettirdiklerini, gördüklerinin astronotlara göre ayrı ya da ortak anlamlarını yazıyor. Dünyada önemli olan güç savaşları, politika gibi konuların uzayda hiçe yakın anlamı varken çevre sorunu ve kitlesel askeri saldırıların ne kadar önemli olduğunu gözler önüne sererken, aynı zamanda varoluşa dair sorulara cevap olabilecek bir anlatı sunuyor.
Mekan ( uzay aracı) elbette bir miktar klostrofobi yaratıyor insanda, ama orada bile insana dair belirsiz gibi görünen güçlü iddialar uçuşuyor.
Yazarın tarzı bir şekilde aklıma anlara büyüteç tutan Rebecca Solnit'i getiriyor. Amerikalı, Japon, İngiliz , İtalyan astronotların, iki Rus Kozmonotun, anıları, içs orgulamaları, uzayda olup bitenlerin, uzaydan algılanan dünyanın genişleyen anlamlarıyla iç içe geçiyor. Şiirsel coğrafi betimlemelere eşlik eden düşünceler, bu anlamları belirginleştiriyor, sonsuz anlam olasılıklarına kapılar açıyor.
Çok renkli, duyulara ( özellikle görme) hitap eden, sizi düşünceler arasında savuran bir anlatımı olmasına rağmen oldukça dingin, tatmin edici, haz verici bir metin.
Nağıl kimi keçən uşaqlığımNağıllar
Hər gününüz xeyirli olsun, əziz kitabsevərlər.
Nağıl kimi keçən uşaqlıq illərindən xatirələrini oxuyucusu ilə paylaşan yazıçımız, uşaqlara heyvan sevgisini çox incə ustalıqla ötürür. Əlbəttə, ev heyvanlarının həyatımızdakı əvəzolunmaz rolundan saatlarla danışa bilərəm, lakin başqa bir məqama toxunmaq istəyirəm.
Biz körpə olanda, daha dəqiq desəm, uşaq olanda, anamız bizə it, pişik saxlamağa icazə verməzdi. Bir gün öz evim olsun, mütləq bu arzumu reallaşdıracağam deyə, özümə söz vermişdim. Və böyüdüm, öz evim oldu, pişiyim də oldu, sadiq "dostlarım" da oldu. Amma onlardan ayrılacağım halda bu qədər kövrələcəyimi heç bu qədər düşünməmişdim.
Dəfələrlə eyni talehi yaşadıqdan sonra bir daha heç bir evcil heyvan saxlamamaq qərarına gəldim. Bir sirr də verim ki, mən hələ də tutuquşularım üçün, sadiq itlərim üçün darıxıram. Və yenə də pişiklərim var, amma həyətdə azad yaşayırlar. İstədikləri zaman gəlib, istədikləri yerə gedirlər.
Bağlılıq hissim o qədər qüvvətlidir ki, yatağa belə düşə bilirəm. Ona görə də artıq heç bir canlıya bağlanmamaq qərarı almışam.
Qızlarım dəfələrlə evdə pişik, tutuquşu saxlamaq üçün icazə istəyiblər. Ürək sancısı ilə etiraz etmişəm. Başlıca səbəbi, onlar da bir candır. Əmanət can. Qulluğu, baxılması elə də asan deyil. Öhdənə götürürsənsə, ondan məsulsan. Bu məsulliyyəti götürəcək qədər güclü deyiləm.
Bir uşaqlıq xatirəmi də qeyd edim;
Nənəmlə kənddə yay tətillərimi keçirdiyim vaxtlarda rəngarəng tükləri olan çox yaraşıqlı bir xoruzum var idi. Qeyd edim ki, nənəmin yüzlərlə toyuq-cücəsi, ördəkləri, qalzarı var idi. Və qazları örüşə mən aparardım:) Toyuq-cücənin dənini də özüm verərdim. Hə, harada qalmışdım?! Xoruzum yumurtadan çıxandan ona mən qulluq edirdim. Elə öyrəşmişdi ki mənə, hətta, ovucumdan dən yeyirdi. Və bir gün tətil bitdi. Xoruzumu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sadiq Hidayət-Kor Bayquş kitabının təhlili
İlk dəfədir bir kitab təhlilinə necə başlayacağımı bilmirəm.Bu kitabı təhlil etmək üçün mütləq şəkildə yazarını tanımalı,necə bir həyat yaşadığını anlamalıyam deyə düşünürəm.Buna görə də əvvəlcə" Sadiq Hidayət kimdir?" onu deyəcəm.
S.Hidayət 1903-cü il fevralın 17-də Tehranda anadan olub və bu şəhərdəki Fransız liseyində təhsil alıb. 1925-ci ildə təhsilini davam etdirmək üçün Avropaya gedib. Bir müddət stomatologiyaya maraq göstərsə də , stomatologiyadan imtina edərək mühəndislik təhsili alıb. Dörd il Fransa və Belçikada olduqdan sonra İrana qayıdıb və qısa müddət ərzində müxtəlif işlərdə çalışıb.Varlı bir ailənin oğlu olmasına baxmayaraq cuzi maaşlı katib vəzifəsində işləyib.
İlk hekayələrini Parisdə olarkən yazıb.Sadiq Hidayət İran dili və ədəbiyyatını beynəlxalq müasir ədəbiyyatın bir parçası edən yazıçı hesab olunur .
Sonrakı illərdə dövrün ictimai-siyasi problemlərinin təsiri altında İranın tənəzzülünə səbəb kimi gördüyü monarxiya və ruhaniləri tənqid etməyə başlayıb . O, əsərləri ilə bu iki qurumdan sui-istifadənin İran xalqının karlıq və korluğuna səbəb olduğunu göstərməyə çalışmışdır.
Sadık Hidayet ən məşhur əsəri 1937-ci ildə Bombeydə nəşr olunan “Kor bayquş” dur .Hidayətin bu əsəri Hindistanda çap olunan zaman 50 ədəd əlyazma nüsxəsi var imiş.Və kitablar üzərində "İranda satışı qadağandır" cümləsi ilə çap edilib.Bu Hidayətin istəyi ilə bu cür olub.Çünki yazıçı kitabının öz ölkəsində qadağan olunacağından əmin imiş.Beləliklə, Hidayət bir dəfə daha həmkarları tərəfindən tənqid atəşinə tutulur.Və tarixə kitabını öz ölkəsində qadağan edən yazıçı kimi qara mizahla yazılır)Siyasi vəziyyətin düzəlməyəcəyini anlayan Hidayət yenidən Parisə qayıdır....Və ölür...
İyirmi beş illik dostu Bozorg Alevi onun ölümünü belə izah edir: "
Sadık Hidayet ən məşhur əsəri 1937-ci ildə Bombeydə nəşr olunan “Kor bayquş” dur .Hidayətin bu əsəri Hindistanda çap olunan zaman 50 ədəd əlyazma nüsxəsi var imiş.Və kitablar üzərində "İranda satışı qadağandır" cümləsi ilə çap edilib.Bu Hidayətin istəyi ilə bu cür olub.Çünki yazıçı kitabının öz ölkəsində qadağan olunacağından əmin imiş.Beləliklə, Hidayət bir dəfə daha həmkarları tərəfindən tənqid atəşinə tutulur.Və tarixə kitabını öz ölkəsində qadağan edən yazıçı kimi qara mizahla yazılır)Siyasi vəziyyətin düzəlməyəcəyini anlayan Hidayət yenidən Parisə qayıdır....Və ölür...
İyirmi beş illik dostu Bozorg Alevi onun ölümünü belə izah edir: "