iclal dere
@icsie
instagram, @/icsie
Dokuz yaşımdan sonra, ne annemin bin bir maddi sıkıntıya girerek sağladığı izcilik, piyano dersleri, suluboya resim dersleri ve yelkencilik kampı, ne de kahvaltı öncesi horozların ötüşü, dibi yanmış kekler ve her gün havai fişekler gibi patlayan küçük yeni fikirlerle üniversite, beni hiçbir zaman gerçekten mutlu edememişti.
Reklam
Öğrendiklerim beni şaşırttığı ya da midemi bulandırdığı zaman bile hiç belli etmedim ve her şeyin her zaman böyle olduğunu biliyormuşum gibi davrandım.
Bu tür ayrıntılardan etkilenirdim doğrusu. Beni bir mıknatıs gibi çeken şahane, inceliklerle dolu bir yozlaşmanın belirtileriydi bunlar.
Onun, hastalık bulaştırmadan herhangi bir şeye dokunması olanaklı mıydı acaba Zehirlemeden sevmesi, zarar vermeden tanık olması olanaklı mıydı?
Reklam