İki Kalp Bir Masal
"İki Kalp Bir Masal", çocuklara yalnızca bir hikâye anlatmakla kalmıyor; sevgi, paylaşma, dostluk ve empati gibi değerleri de içten bir dille hissettiriyor. Akıcı anlatımı sayesinde çocukların ilgisini canlı tutarken, verdiği mesajlarla yetişkinlere de düşündürücü bir okuma sunuyor. Çocukların hayal dünyasını besleyen, ailece okunabilecek sıcak ve anlamlı bir eser. Her sayfasında sevginin iyileştirici gücünü hissettiren bu kitabı, çocuklarına değer odaklı kitaplar okutmak isteyen herkese tavsiye ederim.
Nermin Yıldırım'ın kalemini çok seviyorum. Arada hiçbir engel yok gibi, bir arkadaşla sohbet ediyor gibi, hatta bazen kendi kendime konuşuyormuşum gibi hissettiriyor. O kadar içten, o kadar yalın, o kadar akıcı...
En sevdiğim kitaplarından biri oldu. -okuduğum tüm kitaplarını beğendiğim için kendi aralarında sıralama yapmaya içim elvermiyor- Yaptığı her hatada kendini saatlerce, günlerce, haftalarca, aylarca ve yıllarca suçlayan, güvenilmez ve düşmanca hafızasının kendisine çektirdiği eziyetlere katlanmaya çalışan ve kendisini affetme konusunda inanılmaz bir başarısızlık gösteren ben; bu kitabı okumaya çok ihtiyaç duyuyormuşum. İhtiyaç duyuyor ama bilmiyormuşum.
İyi geldi, çok bir şey değiştirir mi bilmiyorum ama kısa süreli de olsa kendime karşı takındığım o acımasız tavrın anlamsızlığını bir kere daha ve öncekilerden bir nebze de olsa daha güçlü hissettirdi.
İyi ki okumuşum.. İzel-Çelik-Ercan'dan bir alıntı yapıp incelemeyi taçlandırmak isterdim ama aklıma hiçbir şey gelmedi.
Ve son olarak kınadığınızı yaşamadan ölmezmişsiniz, kınamayın :)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İpek Ongun’un Bir Genç Kızın Gizli Defteri serisi, çoğumuzun hayatında sadece bir kitap serisi değil, aynı zamanda büyürken elimizden tutan sessiz bir dost gibiydi. Yıllar sonra bile dönüp baktığımda Serra’nın o tanıdık, içten sesi sayfaların arasından sıyrılıp odaya doluyor sanki. Bu kitabın beni en çok yakalayan, kalbime dokunan tarafı büyük ve iddialı edebi cümlelerin arkasına saklanmaması; aksine hayatın tam kalbinden, o en kırılgan ve samimi yerinden konuşması.
Serra’nın günlüğünü okurken aslında kendi gençliğimize, o tatlı kafa karışıklıklarımıza, gizli hüzünlerimize ve ilk heyecanlarımıza doğru bir yolculuğa çıkıyoruz. Arkadaşlıkların o kusursuz sandığımız ama bazen fırtınalı dönemeçleri, aileyle yaşanan o kaçınılmaz çatışmalar ve hepsinin ötesinde "Ben kimim?" sorusuna yanıt arama çabası... Hepsi o kadar bizden, o kadar gerçek ki. İpek Ongun, genç olmanın getirdiği o yoğun duygusal dalgalanmaları hiçbir yapaylığa kaçmadan, adeta bir abla şefkatiyle aktarmayı başarmış.
Serra kusursuz bir kahraman değil; hata yapıyor, bazen bencilce davranıyor, kırılıyor ve kırıyor. Ama en güzeli de, tüm bu hataların içinde düşe kalka, öğrenerek büyüyor. İşte bu kusurlu ve insani yön, onu kâğıt üzerinde bir karakter olmaktan çıkarıp yanı başımızda oturan canlı bir dosta dönüştürüyor.
Dostluğun ve dayanışmanın naif bir şekilde işlenişi benim en çok hoşuma giden kısmı oldu. Sadece yüzeysel bir gençlik hikayesi izlemiyoruz; sorumluluk almayı, empati kurmayı ve en önemlisi de kendimize karşı dürüst olmayı Serra ile birlikte yeniden hatırlıyoruz. Kitabın sayfalarını tek tek çevirirken karakterlerin sevinçleriyle nefes alan, kalbi atan gerçek bir yaşam öyküsü seziyorsunuz.Bence bu kitabın büyüsü, arkasında mekanik bir kurgu veya formül hissettirmemesinde saklı.
Büyüme
Bir çöküşün öyküsü incelemesi1000Kitap
Avusturyalı yazar Stefan Zweig’ın 1912 yılında yayımlanan kısa öyküsü.
Fransa Kralı’nın gözünden düşen ve Paris’ten Normandiya’ya sürülen Madame de Prie; kendisini bir anda şatafattan, ilgiden ve şöhretten yoksun bir sürgün hayatında bulmuştur. İlk zamanlar bu yeni hayatının tadını çıkarıyor gibi görünse de, çok kısa süre içerisinde yaşam enerjisini bulduğu Paris günlerini arar hale gelmiştir. İçine düştüğü bunalımdan çıkış yolları arayan Madame de Prie bu çabasında başarısız olur. Artık geriye, adını tarihe yazdıracağını inandığı son perdeyi oynamak kalmıştır.
Sahip oldukları gücün etkisiyle etrafını sahte sevgi ve saygıyla dolduran insanların bu gücü kaybettiklerinde yaşadıkları çöküşü okurken Madame’ın zamanla değişen ruh hali ve düşüncelerindeki tutarsızlıklar içten gelen gerçek bir sevginin ve samimi arkadaşlıkların insan hayatındaki önemini ortaya koyuyor.
Fahim bey!bir değişik adam.
Abdülhak Şinasi Hisar’la ilk kez bu kitapta tanıştım ve iyi ki tanışmışım dedim. Öyle büyük olayların peşinden giden bir roman değil. Daha çok, hayalleri gerçeklerden ağır basan bir insanın dünyasına misafir oluyorsunuz. Fahim Bey’i okurken bazen gülümsedim, bazen de içten içe üzüldüm.
Yazarın dili ilk başta biraz ağır gibi görünse de sayfalar ilerledikçe o eski İstanbul atmosferinin içine çekiliyorsunuz. En sevdiğim tarafı ise Fahim Bey’i yargılamak yerine onu anlamaya çalışması oldu. Bu yüzden karakter uzun süre aklımda kaldı.
Hızlı akan bir roman bekleyenleri zorlayabilir ama karakter odaklı, sakin anlatıları seviyorsanız bence mutlaka bir şans verilmeli. Benim için geç tanışılmış ama unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
Cumhuriyet Çocuğu, Nihal Yeğinobalı’nın çocukluk ve ilk gençlik yıllarını anlattığı, anı türünde yazılmış sıcak ve içten bir eserdir. Kitap, yalnızca yazarın büyüme hikâyesini değil; Cumhuriyet’in ilk yıllarında Anadolu’daki sosyal yaşamı, eğitim anlayışını ve insanların umutlarını da gözler önüne serer.
Kitap, Osmanlı’nın son dönemlerinden Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan bir aile hikâyesi etrafında şekillenir. Yeğinobalı; annesi Feride’nin yaşadığı zorlukları, ailesinin köklerini, çocukluğunu geçirdiği Manisa’yı, okul yıllarını ve Cumhuriyet’in toplumda yarattığı değişimi bir çocuğun gözünden anlatır. Roman tadında ilerleyen bu anılar, dönemin atmosferini canlı ayrıntılarla yansıtır. 
Cumhuriyet Çocuğu 
Nihal Yeğinobalı
Cumhuriyet Çocuğu Nihal Yeğinobalı