ikaria
@ikaria
50 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kirmizi Sacli Kadin~ #spoiler
Orhan Pamuk'tan ilk defa okuyacaklara bu kitabin disinda bir eser secmelerini oneririm. Ben ilk defa bununla basladim ve simdi her ne kadar yazari tek kitapla yargilamak istemesem de, diger eserlerine karsi da biraz heyecanimi kaybettim.
Orhan Pamuk okurken buyuk bir beklenti olusturmamak elde degil. Belki de beklentim buyuk oldugu icin hayal kirikligim da buyuk oldu. Aile, ask, din, kultur, medeniyet, modernlik ve daha bir cok konuda sığ, önyargili ve tekduze dusunceler havuzu olan bu kitaptan tek bir ders ya da ufuk acici bir ogreti kalmadi bana.
3 kısıma ayrilan kitabin 1. kismi ana karakterimizin gecmisini, onu terk eden babasiyla olan iliskisini ve oz babasinin yoklugunda baba yerine koydugu ustasiyla yasadiklarini anlatiyor ancak neredeyse kitabin ortasina geldigimizde ayni cumleleri tekrar tekrar daha kac kere okuyacagim diye dusunmekten kendimi alamadim. Sıkıldım ve artik hikayenin bir sonraki asamasina gecelim diye sabirsizlandim. Ilk hayal kirikligim buradaki sığ ve tekrarli hikaye anlatimi oldu.
2. kisimda karakterimiz orta yaslarini anlatiyor. Gencliginde yasadigi aski, ve ustasina yaptigi yanlis vicdanini rahat birakmazken, guc ve para ozguvenini koruyor ve o da kurdugu hayati korumak ve gecmisinden kacmak icin elinden geleni yapiyor. Kendisine dogu ve batinin efsanelerini, baba-ogul dinamiklerini saplanti ediniyor. Ikinci hayal kirikligi da adeta okuyucuyu kör yerine koyarak gozumuze sokulan, defalarca ve defalarca tekrarlanan efsanelerle kitabin sonunu vermesiydi.
3. kisimda hikaye cozuluyor ve kitap boyunca tekrarlandigi icin siradanlasan sona sasiramiyor, Cem'in ogluyla konusurkenki safa yatislarina sinirleniyor ve kitap bittigi icin seviniyoruz. Megerse en basindan hikayeyi yazanin Cem'in oglu oldugunu ve hikayeyi babasinin agzindan ama
Reklam
Siddhartha~ #spoiler
Yazar kitabin ortasina kadar biraz oyaliyor ama ondan sonra her bolum ayri ayri etkiliyor. Derin, dolu ve benim icin dogru mesajlar iceriyor. Dogadaki mukemmellik, dogayla bir olma, her seyin var oldugu sekliyle mukemmel olmasi, her duygunun zittiyla var olmasi, bunu kabullenmenin bilincine varma, hayatin her alaninda aşırılıkların yanlisligi, gecmisin, simdinin ve gelecegin icice olmasi gibi bana cok yakin dusunceleri derli toplu yaziya dokmus. Bunlari yaparken de hicbir inanci ezmiyor. Cunku aslinda her inancin temeline inen ortak degerleri ele almaya calisiyor ve boylece ortaya da bir inancin felsefesini degil, yasamin felsefesini cikariyor.
Mesela Siddhartha'nin varmak istedigi mertebe icin once kibrini yenmesi gerektigini farkina varmasi. Yazarin hem buna deginmesini hem de bunu aktarisini cok begendim.
Bir de sona dogru bilgi aktarilir ama bilgelik anlatilamaz temali bir konusma yapti Siddhartha, o da cok guzeldi. Alinti yapilsa sayfalarin bazisini tamamen yazmak gerekir. Zaten cok uzun bir kitap da degil o yuzden herkes mutlaka en az bir defa okumali diye dusundugum bir kitap oldu benim icin. Tavsiye ederim.
Bir Garip Aşk Öyküsü~ #spoiler
Oncelikle ceviriyi cok basarili buldum. Okumasi zor ve agir bir hikaye, bitirdiginizde yoruluyorsunuz ama icine cekiyor ve meraklandiriyor.
Yalnizca adi neden bu sekilde cevirilmis anlayamadim. Orijinal ismiyle de alakasi yok ve hikayeyi de cok kucumseyen bir ceviri olmus, sadece bir ask oykusu asla degil bu, hatta hikayedeki ask beni hic ikna etmedi diyebilirim. Oldukca çiğ kaldi, yeterince derinlestirilemedi diye dusunuyorum. Ama onun disinda ne ararsaniz var. Iyilik, kotuluk, vicdan, din, ruh, intikam oykusu. İnsanlarin icindeki derin ve tehlikeli arzular, yozlasan din, o donemin egitimi ve aydinlanmayi reddeden Avrupasi, farkli gorunenlerin dislanmasi...Hepsinin aktarilisini cok begendim. Aslinda aktarilmak istenen bazi temalarin hala daha gunumuzde guncelligini korudugunu dusunuyorum. Bu da beni hikayeye daha da bagladi.
Ozellikle bir bolumde herkes telepatiyle anlassaydi, cift anlamli ifadelerin, dilbilgisi hatalarindan kaynaklanan yanlis anlamalarin hatta dillerin olmadigi bir dunya nasil olurdu diye yazmis yazar. Herkesin birbirini seffaf sekilde gordugu bir alem nasil olurdu acaba diye dusundurdu, bu cok hosuma gitti. Kelimeler ifade aracimiz tabi ama belki bazen bin hissediyoruz ama kelimelere bir dokebiliyoruz. Duygularimizi ifade ederken dar bir alanda bulabiliyoruz kendimizi.
Tabi bir elestiri olarak cok karanlik buldum, belki ara sira bize bir cocugun gozunden ya da iyi niyet, merhamet, sefkat tasiyan birinin gozunden de duygular aktararak hafifletebilirdi. Birkac iyi insan geciyor hikaye boyunca ama onlarin da surekli baslarina kotulukler geliyor. Kotuluklerden kacamadik yani hikayenin son 10-15 sayfasina kadar. Yazar bize biraz acıyabilirdi, dert topuna donustum okurken, her sey mi kotu olmak, kotu gitmek zorunda :)
Tabi sondaki intikam hikayesi
Reklam