Unutuyorsun sen de; sevdiklerinin kurşun geçirir gömlekler giydiklerini, inkar ediyorsun damarlarında pıhtılaşabilir kanlar dolaştığını, unutuyorsun göğüslerinde durabilir kalpler taşıdıklarını...
Reklam
Şimdi buradaysan, senin bilmediğin bir tercihle, hikmetini kavrayamayacağın bir seçimle buradasın. Yokluğuna sen razı iken, senin yokluğuna razı olmayan Rabbindir. Kimseler yolunu gözlemezken “ ille de sen” diye varlığında ısrar eden Rabbindir.
“Allah, sevdiklerinin arasına kimleri alır baba? Bu mükâfat kimlere nasip olur?”
Biraz sessizlik ve “Dallarda bile eğriyi reddedene” dedi babam.
Ve...
“İbrahim!” diye çağırdı Hacer...
Dönüp baksaydı kalacaktı İbrahim... Gidemeyecekti..
Devam etti yürümeye...
İşte o günden beri kalanlar, hep dönüp bakanlar oldu...
Reklam