Öldüğüm Gün
Senai Demirci
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
-Öldüğün gün okunacak bir kitap yazabilir misin?
Zor.yazamam
-Ama deneyimli bir yazarsın
Hayır değilim
-...
Ben hiç ölmedim ki..
Diye başlıyorsunuz kitaba ve sizi öyle içine cekiyor ki yaşam ve ölüm nedir ? Insanlar ölünce diğerlerinin tepkisi ne olur ? Peki sıra baan gelince tepki verecek insan var mı? Gerçekten benim içinde üzülecek dostlarım var mı? Telefon rehberimde A dan Z ye bir sürü numara var hepsi çevrim içi peki sen bir gün çevrim dışı olursan akıllarına gelicek misin hiç?.......Kitaba başladığımdan berli insanin kednidi sorgulamamasi imkansiz.Aklınızda bunlar gibi deli sorular donup duruyor.Ve en çok ta ne etkiliyor biliyor musunuz .Bir yazarın yazmak isteyipte yazamamasi .Insanlar yaşadıkları olayları yazarken zorlanmazlar ama ölüm? Senai Demircide yaşamadığı ölümü yazmaya başladı ve ortaya müthiş bir eser çıktı.....
Bu eser boğulmaktan korktuğunuz denizdir,tahmininizden derindir.
Bu esere (eser diyorum çünkü her kitap eser değildir ama bu kitap bir eserdir) eserin yazarı olan Senai Demirci ile ilgili iki çift laf ederek başlamak istiyorum. Kendisi tıp doktoru-televizyoncu radyocu şair ve yazar. Birçok deneme ve öykü kitabı olmasına rağmen Öldüğüm Gün yazarın muazzam bir edebiyat, felsefe,aşk,din, ilim, bilim ve kurgu harmanlayarak ortaya çıkardığı bir sentezdir.İlk romanıdır. İddia ediyorum bu eseri ünlü bir yazar yazmış olsaydı uluslararası bestseller olurdu. İddiamı daha iddialı kılıp diyorum ki bu eseri Dostoyevski,Balzac,Zweig Tolstoy, Victor Hugo yazmış olsaydı dünya klasiği olurdu.Yaşam ve ölümü mantıklı ve lezzetli bir kurguyla anlattığı bu eser,nasıl ki her Vanlı otlu peyniri tatmışsa,yaşamı ve ölümü tadacak her canlı olan tüm dünya insanları da bu eseri bir istiridye kabuğunun içindeki inci gibi keşfedip bulmasını çok isterdim. Tavsiye üzerine birşeyler yapmak çetrefilli bir iştir farkındayım. Konu kitap sinema ve müzik olunca da bu çetrefil daha da salkım saçak haline gelir onun da farkındayım. Ancak yaşam ve ölümü; varoluşçuların ve çağdaş filozofların en ciddi itirazı olan "dünyada beni var ederken neden bana sormamış Tanrı" düşüncelerini naif ve hoşgörülü bir felsefe ile cevaplayıp çağdaş filozofları kendi inanç ve değerlerinin felsefesi ile yani kendi silahlarından çıkan bir mermi ile cevaplayan bu roman her göze, her yüreğe değsin diye samimi olarak söylüyorum ki her sayfasının gönüllü olarak hamallığını yapabilirdim.70 ülkede 70 dilde yayınlandı deseler az olmuş diyecekken sitede 100 kişinin okuduğunu görünce üzüldüm :) 100'üncü kişinin ben olduğunu görünce de hayra yordum. İmran İçen kardeşimin 2.tavsiyesi olarak okuduğum bu eser İlk tavsiyesi gibi (Antep Canavarı-Abdullah Dayı) muhteşem bir tat bıraktı dimağımda. Kendisine
Mutluluğumuzu sağlayan şey unutkan olmamızdır belki de. Acıları, kaygıları, kötü anıları unutulabildiğimiz için mutluyuz. Ya unutmak gibi bir yeteneğimiz olmasaydı.. ya yaşadığımız her şey her an aklımızda, ruhumuzda kalsaydı..
Peki ölümü unutmak, ölümlü olduğumuzu unutmak da bizi mutlu edebiliyor mu? Yoksa tam aksine bizi rehavete mi sevk ediyor?
Kötü anılar gibi ölümü de unutmak kazanç mı yoksa kayıp mı bizim için?..
Konuya çok sonra dahil olsamda beğendiğim bir kitap oldu. Altı çizilip insanı sarsacak çok cümle vardı.. Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayıp her an ölecekmiş gibi hazırlık yapmak gerektiğinin bilincine varmamızı sağlayan bir eser olmuş.. Life goes on...
9/10
2018 11. kitabı
Ölümle ilgili hep küçüklüğümüzden beri söylenen cümleler vardır hep korku ,tehdit içeren .Oldum olası sevmemişimdir dini "şunu yapmazsan Allah yakar ,bunu yapmazsan cehenneme gidersin "söylemlerini .Bana bir insan din hakkında tavsiye verecekse ,uyaracaksa bunu güzellikleri göstererek anlatmalıydı .Mutlaka tekrar tekrar okunmalı..
Puan vermedi·240 syf.·
2024 37. kitabı
Öldüğüm Gün
Ölüm ile ilgili çok tekrar var gibi görünse de 
Senai Demirci'nin betimlemeleri ile akıcı bir okuma sağlıyorsunuz. 2012 yılında okuduğum bu kitabı tekrar okudum ve açıkçası unutmuşum. Kitabın sonunda şaşırdım kaldım ilk kez okumuşum gibi.
Okurken insan sorguluyor yaşamı, ölümü ama bu sorgulama ölümü yıkıcı bir olgu olarak karşımıza çıkarmıyor. Aksine unutulmaya tahammülü olmayan insanı unutmayacak bir Rabbi'nin olduğunu hatırlatıyor insana. Yoktan nasıl var ettiyse öyle de yeniden dirilteceğini ve insanlar unutsa bile onu yaratanın unutmayacağını kitabın içinde var olan yazarın dilinden okuyoruz.
Yazar, Hayat Hanım ve Rüya'nın kesişen hayatları. İlginç ve güzel bir roman olmuş. Tavsiye edilir. Kitapla kalın.
"İstersen binlerce insanla birlikte öl, yine de yalnız ölüyorsun. Yapayalnız. Sırayla değil ölüm. Kitlesel değil. Geleneksel değil. İlk defa sen ölüyorsun. Son defa sen!"
Ölümü yazmak...
Kolay şey değil; bilmediğini, hiç yaşamadığını anlamaya ve anlatmaya çalışmak.
Ki yazar da sürekli dile getirmiş ölüme karşı olan acizliğini; yazdıklarının 'o gün' kendisini yanıltacağını...
Ölümü hatrına getirmeyen bir insan; Rüya.
Ölümü yazmaya çalışan bir insan; Yazar.
Ölümü yaşayan bir insan: Yaşar.
Gariptir ki yazar kendini Yazar karakteriyle değil, Rüya karakteriyle eşleştirmiş...
"Aslında ölüm tadıcısıdır her insan."
Öldüğüm gün’ü yorumluyorum doğduğum gün.. Hiç yoktan var edilişimin 25. yılını doldururken yok olup tekrar dirileceğimi hayal edemiyorum tıpkı bu dünyaya doğmadan nasıl bir yere doğacağımı hayal edemediğim gibi.. Geldikten sonra sevdik, bağlandık, aldık, sattık hiç gitmeyecek gibi planlar yaptık. Bir garip yolcuyduk halbuki. Yolu da yolcu olduğumuzu da unuttuk. İşte bir nebze hatırlatmak için yazılmış bu kitap. Yazar, rüya ve yaşar dilinden. Okurken bu isimlerin ne kadar anlamlı seçildiğini göreceksiniz.
Kitabın arka kapağında yer alan, “Adını ‘ölü’ koydular sessizce. Doktorların ağzından çiğnenmiş sakız gibi çıkıveren o hece yüzünde patladı: ‘Ex’ Eksildi dünyadan. Başkasının üzerine kolayca yapışırdı ‘ölü’ etiketi. Hep başkalarının öldüğünü görmüştü ömür boyu. Başkaları, hep başkaları” cümleleri beni bu kitabı okumaya sevk etmişti. Yazdığı gibiydi gerçekten, çok ölüm gördüm, sevdiklerimi kaybettim, yine de unuttum kendimin de öleceğini bir gün.. Peygamber Efendimiz(sav),” Ağızların tadını kaçıran ölümü çokça hatırlayın!” derken hatırda tutup ona göre bir hayat sürmemizi belirtmiş aslında. Nasılsa öleceğiz düşüncesiyle Rabbimizin razı olmayacağı şeyleri yapalım diye değil. O halde bedene değil ruha yatırım yapmalı, maddi değil manevi doyuma ulaşmalıyız. Ölmeden önce ölmenin sırrına ermek için daha çok okumalıyız.
“ Bu menzilden ayrıldığın gibi, bu şehirden de çıkacaksın. Keza, bu fani dünyadan da çıkacaksın. Öyleyse aziz olarak çıkmaya çalış.”
“Seni her defasında daha iyi bir yere getiren, daha güzel bir hale eriştiren, şimdi sana niye daha kötü bir yer hazırlasın ki? Neden sana dünyadan daha aşağısını versin Rabbin? Dünyaya dönmeyi aklına bile getirmeyeceğin başka bir dünya yok mudur sence?”
Ölümü Öldüren Kitap..
Ölümü ölü cümlelerden arındırarak yazmak.
İnsan için en zor şeylerden heralde bilmediğini, yaşamadığını anlamaya ve anlatmaya çalışmak.Ve ölümün,ölüm yazdıklarının seni yanıltma ihtimalini de katarak satırları dokunmak.
Ölümü hatrına getirmeyen bir insan; Rüya.
Ölümü yazmaya çalışan bir insan; Yazar.
Ölümü yaşayan bir insan: Yaşar.
Yazar kendinin Rüyasında bir Rüya karakteriyle özdeşleştirmiş kendini.
Ölüm ve hayat üzerine yazılmış güzel bir kitap. Yazar kitapta okurlarını ölüm duygusuyla yüzleştiriyor. 3 farklı hayattan yola çıkarak kesişen hikayelerinin anlatıldığı kitapta, hiç ölmeyecekmişiz gibi yaşayan bizlere ölüm var diyor. Zaten ölümü bilenler yaşamayı bilir. Ölümün uyandırdığı duygular ve hissiyatı bu kadar iyi anlatabilmek için ölmek gerekir. Yazar da kitabın başında şöyle başlıyor.
-Öldüğün gün okunacak bir kitap yazabilir misin?
Zor.yazamam
-Ama deneyimli bir yazarsın
Hayır değilim
Yazar Hakkında
Senai DemirciYazar · 60 kitap
1964, Terme/Samsun doğumlu Senai Demirci, şair, yazar, televizyoncu ve hekimdir. Terme Atatürk İlkokulu’nu (1975), Terme Ortaokulu’nu (1978) ve Terme Lisesi’ni (1981) bitirdi. Sonra bir yıl Hacettepe Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu İngilizce Bölümünde okudu. Oradan ayrılarak Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde başladığı tıp eğitimini 1990 yılında Marmara Üniversitesi’nde tamamladı.
Senai Demirci, 1990 yılında Malatya’da hekim olarak çalışmaya başladı, 1991-92 yıllarında Malatya İl Sağlık Müdür Yardımcılığı ve Malatya Sağlık Meslek Lisesi’nde meslek dersleri öğretmenliği yaptı. 1992-95 yıllarında İstanbul Sağlık Müdürlüğü’nde eğitim sorumlusu olarak görev aldı, ayrıca İstanbul’daki birçok özel hastanede başhekim ve kurumsal iletişim müdürü olarak görev yaptı; seminerler verdi.
Deneme, araştırma, öykü, günlük türlerindeki çalışmalara imza atan Dr. Demirci, hekimliğinin ve yazarlığının sanı sıra birçok televizyon ve radyo programlarının yapımcılığı ile metin yazarlığını üstlendi. Sinema yönetmenliği kursu alan Demirci, ”Bendeyar” adlı bir sinema filminde de rol aldı… “Sağlığınız” ve “Sağlık 2000” dergilerinde yayın danışmanlığı, “Çare” dergisinde genel yayın yönetmenliği “İzlenim” dergisinde yayın kurulu üyeliği, “Diyalog” dergisinde editörlük yaptı. “Yeni Dünya” ve “Zafer” dergilerinde deneme, makale ve şiirleri yayımlandı, “dualar.com” Internet sitesinde yazarlık yapıyor ve hekimlik mesleğini İstanbul’da sürdürüyor.
