Bahçıvan ve Ölüm; babayı, hastalıkla mücadeleyi, ölümü, yası iliklerine kadar hissettiren bir kitap. Babası hayatta olanlar belki benim gibi daha yüzeysel anlar durumu ama babasını kaybedenler eminim çok daha iyi anlayacaklardır nasıl bir acı olduğunu.
Kitap ilk etapta bahçıvan olan babanın hastalık sürecini, kanserin ne menem bişey olduğunu, hem hasta için hem yakınları için ne kadar zor bir süreç yaşandığını anlatıyor. Daha sonra beklenen son, yani ölüm. Kitabın kalan yarısında babasıyla yaşadığı anılarını, çocukluğunu anlatıyor. Sevgisini belli edemeyen bir baba figürü ama ufak nüanslarla belli ederler ya babalar o sert görünüşlerinin altındaki sevgi kırıntılarını. Onları çok güzel anlatmış yazar.
Baba klasik olacak ama arkandaki dağdır. O yıkılmayacak gibi gelir insana özellikle çocukluk döneminde. Hayat boyu yanında olacakmış gibi gelir. Ama hayat bu kadar iyimser değil. Bu kitapla bunun da farkına varıyor insan. Çünkü yazar yaşadığı süreci ve acıyı çok akıcı ve etkileyeci bir dille aktarıyor.
Ben çok yoğun duygularla okudum kitabı ve çok beğendim. Tavsiye edeceğim bir kitap oldu benim için.
Keyifli okumalar..