İdil Eylül Ünsal
@ileyllns
İstanbul SBÜ Tıp Fakültesi
İstanbul, Kadıköy
Nevşehir, 11 Mart
328 okur puanıNisan 2018 tarihinde katıldı
O anacık babacık günlerinde "Türkiye yığınları" ne âlem- dedirler? Halk sözde Devrim'den hiç mi hiç bir zerre yararlanmamıştır. Umutlanıp kıpırdayan körpe İşçi Sınıfı, en hayvanca baskılarla ezilip susturulmuştur. Aldatılan, susmuş, tiksinmiş, küsmüş yığınlar önünde Meşrutiyet özgürlüğü davul zurnalı bir karnaval alayı gibi gelmiş geçmiştir. Çalışan fakir fukara insanlarımızın ne madde yaşantılarında, ne ruh evrenlerinde en ufak bir olumlu değişiklik izine "müsaade" edilmemiştir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Benim bağlı olduğum Kilise’de de aynısı oldu. Tanrı adına öldürdük, İsa adına işkence ettik, kadını toplum için tehlikeli saydık, kadınların doğal melekelerini bastırdık, tefecilik yaptık, masumları katlettik, şeytanla el ele verdik. Buna rağmen iki bin yıl sonra hala ayaktayız.
