ilkayca1yorum
@ilkayca
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
mağdurun dili
İnsan neden yazar? Görülmek için, duyulmak, anlaşılmak, sevilmek, beğenilmek ya da para kazanmak için... Sevdiği için, öz güven sahibi olduğu için, yetenekli olduğu ya da zeki olduğu için mi? Bunların cevabına okur karar veriyor sanırım. Yazılanlara sahip olan kişi artık karar merci oluyor, yazılanların o an ki sahibi olarak, iç dünyasına kattığı satılarla yazara bir elbise dikiyor. İşte bu durumda da yazar beni anlayamazsınız egosuna ya da beni kimse anlayamıyor mağduriyetine erebiliyor.
.
Nurdan Hanım dilin ve kavramların mağduriyetten doğuşunu Dostoyevski, Oğuz Atay, Cemil Meriç ve Yusuf Atılgan üzerinden sunmuş. Büyük bir birikimin eseri de diyebiliriz kitap hakkında. Eserlerini incelemenin de ötesinde iç dünyalarını satırlarının hücresiyle aydınlatmış sanki. Bu yazarlara ilginiz varsa ve eserlerini okuduysanız harika bir deneyim olacaktır size de. Cemil Meriç'e olan ilgisizliğime bile sıcak bir çorba sunmuştur, Mağdurun Dili. Belki birkaç kaşık alırım, tadımlık.
.
Hayranlıkla, sindire sindire okuduğum, ceplerime yeni çakıl taşları eklememi sağlayan bir kitap oldu #mağdurundili .Teşekkürler
.
Nacizane tavsiye: Eserlerinde mağduriyetlerini yansıtan kahramanlara sahip olan bu nadide yazarların kitaplarını okumadıysanız, öncelik olarak kültleşmiş eserlerini okuduktan sonra bu kitaba elinizi uzatın. Haa, diyelim okudunuz, hemen ama hemen bu kitabı edininiz.
Alıntı:
"Herkesin beni görmesini istiyorum, diyor gibi
Dostoyevski kahramanı; gör beni, madem
kahraman olarak görmüyorsun, alçak olarak
gör, ama mutlaka gör!"
" Eğlendirici degilsem kapkaranlığıma dayanamıyorlar der Vüsat O. Bener kahramanı."
.
.
#ilkaycabiryorum #kitap #kitaptavsiye #okuduklarım #kitapyorum #tavsiyekitap #bookstagram #keşfet #reklamdeğil #nurdangürbilek nurdan 
Nurdan Gürbilek 
Mağdurun Dili
Nurdan Gürbilek Mağdurun DiliDoppler
Hayatın perdelerinde dolanırken ara sıra bir akor yakalar, ne güzelmiş deriz. Bazen olur, sesler kulağımızı tırmalar da zıpladıkça zıplar, bir tonu yakalama isteğimizden kaçıverir, hayatın telsiz kısımlarında tek bir tonu bulmakla huzuru keşfederiz. Bir saat sesi kendimize getirir de zamanın ne kadar basit bir sesi olduğunu anlarız. Tik tak tik tak... işte bu kadar basit. Belki de insan olalım diye zorluyordur bir ses bizi. Ondandır ki huzursuz nefeslerimiz olur hayatta. Üflemelilerden çıkan sesin ahengi ruhumuza ne kadar benzer oysa. Durmak. Kalakalmak. Hiç. Hiçliği var edip içinde nefes almak.
.
Doppler o hiçliği bir kere yaşadı işte. Döner mi tellerin üstüne? İçindeki hayvanı insanlaştırmak mıydı yoksa içinde ki insanı hayvanlaştırmak mıydı yaptığı bilinmese de kendi doğrusunu bulmuş olacak ki anıtını dikmenin huzurunu yaşar.
️Gülümseyerek okuduğum su gibi kitaplardandır. Devamını merak etsem de bir süre daha bekleyecektir.
.
Alıntılar:
"Dünya insanlara ait değil, insanlar dünyaya ait."
"Bu çok, çok kötü bir dünya. Sana kendini
savunma firsatı bile tanımadan iyi niyetini
sorguluyorlar."
"Kendi kendimeyken bile, akıllı olmamaya karar vermişken bile akıllıyım. Bu bir hastalık."
