ilkayca1yorum
@ilkayca
Şu anda okuduğu kitap
Erlom Ahvlediani... Sivrisinek Şehirde...
.
Varlık, yaşam, ölüm, canlı olmak, cansız varlık hisleri gibi felsefenin temel taşlarını bilinç akışı tekniğiyle size sunan muazzam bir eser okudum. Sovyet rejimine muhalif bir duruşu olan Gürcü yazar, bir mizah dergisinde yayımlanan öyküsünün ardından neredeyse "halk düşmanı" ilan edilmiştir.
.
Masalsı bir anlatımı fabl tarzıyla işleyerek düşüncelerinin var olup olmadığını okuyana sorgulatma amacı güddüğünü düşündüm. Kesinlikle sakin bir ortamda, kitabın içine kapısından girebileceğiniz bir anda, okumaya başlamalısınız. Belki dağınıklığın içinde, yakmak için can atacağınız bir kitap haline dönüştüğü zamanlar olabilir kitabın ama zaman kavramını yazara bırakarak dev bir kitap haline dönüşmesini fark ettiğiniz "Sivrisinek Şehirde" yi , gökyüzünde fark ettiğiniz kocaman bir mavi gözle okumaya devam ettikçe seveceksiniz.
.
Zamanın varlıksızlığının ve bir varlığın defalarca ölüp başka mekanlarda yaşama kavuşmasını, bir taşın zamanı sonsuz geçmiş ve sonsuz gelecekte sınırsızca yaşamasının verdiği ağır duyguların bir canlıda bıraktıgı kayıtsızlığı okumuş olmak harika bir deneyim oldu benim için. Bir sivrisineğin düşüncelerinin vızıltısının, kulaklarımı sağır etmesiyle, bir balığa dönüşüp bir öncesinde dönüştüğü taşın etrafına aşkla bıraktığı yumurtaları tanımladığı anların bende uyandırdıgı psikolijik buhran tanımsızdı.
Grafoman bir yazarın (ilk kez karşılaştığım zaten ilk olan terim) yaratılma ve yaratma üzerine yazdığı satırlar gerçekten şartel attıran cinstendi.
.
- Ben neler mi kazandım?
- Hayat bir sivrisinek misali ısırır durur bizi. Bazen onu yok sayar bazen gökyüzünden bize masmavi gözleriyle baktığını iliklerimizde hisseder, evimizin kapısını bile bulamayız. O sivrisinek bizi sıtma eder. Ateşler içinde yanarız ardından buz
Amin Maalouf... Doğu'nun Limanları...
.
Biraz hayal kırıklığı barındıran bir okuma oldu, adıma. Akıcılık konusunda hakkını vermeliyim ki okuma mevzusunda tıkanıklık yaşayan gözlerimi biraz hızlandırdı, özellikle son otuz sayfa.
Savaşın ve içine almaya çalışılan onca ülkenin hiç tasvirlenmeden zıplayarak geçilmiş hissi uyandıran yolculukları "okuMAsam mı?" ya getiren tek durum değildi tabii. Karakterlerin su üstünde yüzen birer dal kadar tanımlanmaya gerek görülmeden hikayeye eklenmesi de Doğu' nun o limanından beni uzaklaştırdı. Anlatım tekniği ise özgün görülebilecek bir tarz hiç değil. Savaşın insan psikolojisinde açabileceği yaraları uzaktan göremedim ama bir dürbün yardımıyla belki yorumlayabilirdim(¡) Ya onca bombanın onca kurşunun açtığı yaraların kevgire benzetilmesiyle yaşadığım bulantılı gülme hissi? Yo yo... Okuyabilirsiniz tabii. Ben okudum. Sonlarında biraz sevebilirdim hikayeyi. Hani aşk kırıntılarını toplamaya giden bir güvercin misali gibi. Ama güvercin aç bırakıldı ve ağzı açık..." Eee biraz doysaydım!"
Türkiye (Adana) yi İnce Memed ile gördükten sonra bu kitapta aradığını bulmak imkansız. Savaşın insan psikolojisinde açtığı yaraları Victor Hugo ile sarmaya çalıştıysanız sinirden ağlarsınız okurken. Hasan Ali Toptaş tasvirleriyle hülyalara daldıysanız, aman ha okumaya küsersiniz. Halide Edip Adıvar ın Handan ıyla okuduysanız Osmanlı yı sürmeyin elinizi Doğu'nun Limanı'na.
.
En eleştirel yorumum olmuş gibi görünse de okuma sevgisi kazandırmak adına ortaokul, lise çağlarında önerilebilecek eserlerden. Müstehcen konular barındırmayan, biraz kurgusal, birazcık tarihsel gibi görünen okunabilir eserlerden. Ama Amin Maalouf un etkileyici eserlerinden hiç degil.
(((Altını çizdiğim tek satır:
Kapalı gözlerimin içinde gölgemin üstünde yürüyorum Anadolu'nun damar
Yakup Kadri Karaosmanoğlu... Yaban...
.
Bir uzvunuzu verdiğiniz toprakların kadir bilmez bir yerine geldiniz. Zihninizin almadığı düşüncelerle boğuşup durdunuz bu yerde. Siz medeniyetin bağrında büyüdünüz de, bu yerin insanının tek derdi karın doyurup gün geçirmek olmuştu hep. Siz korkuyu sırtınızdan hissettiniz de bu yerin insanı heyecanı bile tanımlayamadı ömründe. Okuduğunuz onca eser onca kaynak üst üste yığılırken önünüzde onlar yaban-i gözle baktı size. Belki büyüydü yaptığınız belki bir âyin kim bilirdi, onlara göre. Aralarından birine vuruldu kalbiniz, onunla hep yaban-cı olacağınızı bile bile.
.
Kült eserler arasına girmiş Yaban romanı Kurtuluş Savaşı dönemini, tarihi bir roman okuduğunuzu hissettirmeden yazılmış, o dönemin okumuş şehirlisinin cahil köylüsüyle karşılaştırılmış manidar bir sosyolojik eserdir. Yalın bir anlatımı elinden bırakmadan edebi doyuma ulaştıran roman ritmini fazla yükseklere çıkarma gereği duymamıştır. Duygular anlatıcının dilinden ileri gidememeştir. Bu da size anlatıcının gözüyle çevreyi gözlemleyip kendi yargınıza varabilme özgürlüğü sunmuştur. Her dönem için uyarı niteliğinde okunması gerektiğini düşündüğüm Yaban 'ın bir toplumun okumadan ve düşünmeden nasıl yok olabilecek haddeye geldiğini göstermiştir. Kısaca toplumun bir savaş sırasında alalamasız (kamuflajsız) halinin yansımasıdır. Ateşten Gömlek'te de olduğu gibi. #ilkaycabiryorum
Alıntı:
"Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla başbaşa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü, bu ömrümün en hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir. "
" İnsan Türk olur da, nasıl Kemal Paşa'dan yana olmaz? "
.
.
.
.
#kitap #kitapyorum #kitapyorumu #okudumbitti #yaban #yakupkadrikaraosmanoğlu #kurtuluşsavaşı
