İlk defa Nejat İşler’in bir kitabını okudum. Açıkçası çok büyük bir beklentiyle başlamamıştım ama kitap, beklentimin çok üzerinde çıktı ve severek okuduğum bir eser oldu.
Kitap, Nejat, ölümünden önce son bir yolculuğa çıkan Barış Abi ve kızı Güler’in Asos’tan başlayıp Fethiye’ye uzanan yolculuğunu anlatıyor. Nejat İşler, kitapla ilgili bir konuşmasında Barış karakterini; arka arkaya kaybettiği birkaç arkadaşından esinlenerek yazdığını, Güler’in ise tamamen kurgusal bir karakter olduğunu söylüyor.
Kitabın dili oldukça sade ve samimi. Okurken sanki ben de onlarla yolculuktaymışım; onlarla içiyor, onlarla yatıyor, aynı yollardan geçiyor gibi hissettim. 2000’li yılların hemen başındaki Türkiye’yi genç Nejat İşler’in gözünden görmek ise ayrı bir keyifti. Kitap boyunca altı çizilesi, insanın içinde kalan pek çok güzel alıntı da vardı. Oldukça fazla duyguyu aynı anda içinde barındıran kitabı oldukça beğendim.