İlknur Aydın
@ilkk06
Şu anda okuduğu kitaplar
Serenade für Nadia
İnsanların kendi milletini veya kendi inancını diğerlerinden üstün görmesi, ne korkunç olaylara, ne büyük acılara neden oluyordu bu dünyada!!!
Serenad elimden bırakamadan okuduğum kitaplar arasında yerini aldı. Okurken umarım bu olaylar sadece kurgudur dedim ve sürekli de telefon elimde gerçek mi kurgu mu diye araştırdım. Ve karşıma çıkan şeyler tüylerimi ürpertti. İnsanoğlu ne kadar acımasız ne kadar kötü olabilir gözler önüne serilmiş. Yakın tarihimizle ilgili çok bilinmeyen(şahsen benim bilmediğim) gerçekleri öğrenmek kanıma dokundu, içim parçalandı.
Ah Struma... Keşke sadece bir kurgu olsaydın. Keşke insanlığın ortak ayıbı olmasaydın. Keşke insanı dinine, ırkına, diline bakmadan sadece insan olarak görebilseydik. Gerçek olan Struma'nın hayali kahramanları Maximilian Wagner ve Nadia belki ama kim bilir daha nice gerçek hikayeler vardı o gemide...
"Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun! "
"Sen ne görüyorsun bakalım?"
"İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan."
Ne güzel demiş Livaneli...
İnsanı etkileyen, çarpıcı gerçeklerle yüzleştiren, hem yakın tarih hakkında bilgi veren hem duygusal bu aşk hikayesini herkes okumalı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
O kadar güzeldi ki....
Sayfalar hızla akıp gitti keşke bitmese dediğim bir kitap oldu. Zaman kavramını en güzel anlatan hem çocuklar hem büyükler için olan bir masal.
Bazen hepimiz Momo gibi bir dinleyiciye ihtiyaç duyarız. Yargılamadan, sorgulamadan, suçlamadan sadece dinleyen birisi. Ah ne kadar güzel olurdu böyle insanlar olsa hayatımızda.
Kitabı okurken günümüz hayatına ne kadar uygun olduğunu, yıllar önce yazılmış olmasına rağmen tıpkı geleceği gören birisinin ağzından yazıldığı izlenimine kapılıyorsunuz. Birbirimize ayıramadığımız vakit bulamıyorum dediğimiz (!) zamanların aslında birer bahaneden ibaret olduğunu fark ediyorsunuz. Günlük işlerin çoğunun makinelerle yapıldığı bir devirde insanlar nasıl olup da birbirlerine zaman ayırmıyor ayıramıyor diye soruyorsunuz kendinize. Özellikle anne babaların işlere dalıp da çocuklarını ihmal etmeleri, onlara zaman ayırmamaları çok güzel bir şekilde anlatılmış kitapta.
Keşke herkes okusa, herkes bir ders çıkarsa kendine bu kitaptan. Zamanımızı çalan duman adamlara fırsat vermesek. Keşke Momo gibi birisi gelip bizim için de her şeyi eski haline döndürerek zamanımızı bize geri verebilse...
Hayatın içinden, samimi, bol kahkahalı aynı zamanda içinde farklı duyguları barındıran, herhangi bir karakterinde bile kendinizden çok şey bulabileceğiniz ve hayata dair çok anlamlı mesajlar veren bir diziydi Leyla ile Mecnun. Defalarca izlediğim her izleyişimde de ilk defa izliyorum gibi güldüğüm ve hüzünlendiğim Türk dizi tarihinin bence en iyi dizisiydi. Kitabında da yine sanki dizi baştan başlamış ve yeniden izliyormuşum gibi heyecanlandım. Okuduğum her cümle gözümde canlandı. Burak Aksak çok iyi bir yazar ve senarist. İnsanı güldürürken birden hüzünlendirebilen, tam duygulandığınız anda tekrar kahkaha attırmayı başarabilen bir yazar.
Umudun, çaresizliğin, dostluğun, aile olmanın, baba sıcaklığının, aşkın, kaderin ve hayat döngüsünün çok güzel işlendiği bir kitap. Herkese tavsiye ederim.
Unutmayın :
"O gemi bir gün gelecek."
Her zaman okumak istediğim bir kitaptı ve nihayet okudum. Ama bu kitap için çok geç kaldığımı fark ettim. Bir öğretmen olarak daha önce okumalıymışım. Okurken bunu daha çok anladım. Kitap ödül, ceza gibi kontrol mekanizmalarının bireye ne kadar zarar verdiğini, gelişimini olumsuz etkilediğini anlatıyor. Okurken sınıfımda yaptığım hatalar veya uyguladığım hangi etkinliğin zararlı hangisini faydalı olduğu çok net bir şekilde gözlerimde canlandı. Tüm eğitimcilerin, ailelerin, şirket sahiplerinin kısacası işi insan olan her bireyin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hem yaptığımız yanlışlar hem de bunları nasıl düzelteceğimizi açıklayan, bizlere yol gösteren, rehber niteliğinde bir kitap.
