ilknur
@ilknur2014
Yalçın hocama...Duygu ve Düşünce
Dün okulumuza geçtim perme perişan yıkılmış hislerle karşımda o bina.... Odana girdim... masanın yanına oturdum uzun uzun düşündüm... Ağladım.... Öğretmenler odasına girdim boş boş bakındım... Şimdi içeri girecek bardak alıp çay dolduracak ve İlknur naptın diyeceksin diye bekledim... Gelmedin...Sığamadım odaya çıktım dolaştım sınıflarda aradım katları gezdim bakındım yoktun...ağladım... Sonra taziyeye evine gittim Yalçın hocam... İnanabiliyor musun...Ben hâlâ inanamıyorum... Sanki senin ölümünü senle konuşacağım ve bir sürü anlatacağın var bana
yine... İşte öyle bir hisle bi zaman senin girdiğin o kapıdan evine girdim... Fotoğraflarındaki o mor kanepenin yerini öğrendim...Annene baktım yanıyor içi... Gitmeden elini tuttum...Dualar edildi sana rahmet okundu amin dedim...Kardeşin Ayşe'nin elini tuttum ağladım...Akın Ereni konuştuk ama bu defa senle değil... :( Allah'ım ben ne yaşıyorum dedim ya şu an tam olarak ne oluyor bana...Bu rüya niye bu kadar uzadı...İnanasım gelmiyor yalçın hocam :( toprağın altına nasıl sığar yere göğe sığamayan bi adam... Çok üzgünüm ağlamaktan helak oldum... Bugünü de sabah ettim...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ben sana bu mesajı hiç gönderemeyeceğim...Duygu ve Düşünce
Nefesin yetmiyormuş artık...entübe demişler ... Yemin ederim oksijen olup ciğerlerine dolmak istedim... yaptıklarım,yapmaya çalıştıklarım,göz yaşım hüznüm... hepsi o kadar basit geldi ki... Ben dedim, ben bu muyum elimden gelen bu kadarı mı...Kahroldum... Yapay zekaya anlattım başına gelenleri veda vakti geliyor dedi...Ciddi dedi...Tehlikede dedi...Evet ölecek dedi... Ne hissediyordur dedim...Zamanın dolduğunu vaktin geldiğini hisseder mi dedim... Orda ne kadar kaldığının farkında mıdır dedim...Organları nasıldır dedim...Acı hissediyormudur dedim... Çok üzgünüm dedim...Allah'ın yapay zekası beni teselli etmeye başladı...Bi kız arkadaşından konuşmuştuk senle kansere yakalanmış çiçek alacagından bahsettin çok üzgündün... Bir gün iyileşir de çıkar gelirsen ben sana ne alırım diye düşündüm...Çok da zorlanmadım...Fıstıklı sarma...Evet tüm bu ihtimallere karşı Allah'ım ol der ve iyi olursan söz...Bu kadar derin bir arkadaşlık bağımız varmıymış bizim... Ben kahroldum...Çok düşündüm... Günler geçti düşündüm...geceler sabaha döndü düşündüm... Dua ederek uyuya kaldım, ağlayarak uyandım... Hele bugün rüyamda kuş oldun sarı tüylerin vardı...tuttum elimle seni... kendi isteğinle uçmanı bekledim... uçmadın...istemedin...halin de yoktu ... Öylece baktım bende... Umarım ki dönersin bize,hayata,gençliğine... Umarım ki gitmezsin... Ve ben sana bu mesajı gönderirim...
25/06/2025 günlerden Çarşamba 🥀 Ben bugün gerçek bir arkadaşlığı geri dönüşsüz kaybettim... Kalbim çok yaralı...Ruhum ıstırap tarlası... Bedenim gam çölü... Saat gece yarısı 3.19... Ben öğretmenevindeyim... O ise mezarda...Ve biz alışmaya çalışacağız, o mezarlıktaki yerine bizse onsuzluğa...Hayatın özeti bu kadar...Buyuralım yarım kalmışlıklarla yaşamaya...
"Bir yaşamı birlikte yaşamış olanlar öleli artık çok olmuşsa, bu yaşamdan geriye tam olarak ne kalır?"
Reneé kendi ölümü ardından luciene
söylüyor...
Sayfa 294
