Özlem Akbaş
@ilunga_ilunga
Emekli
Lisans
9 Kasım
2968 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Şimdiye kadar günlük tutmadım.Olan biteni kaydetmediğim için de birçok şeyi unuttum.Unutmak temizliktir.Yerinde sayan, gelişmeleri durmuş sıradan insanlar yaşadıkları en sıradan olay ve durumları büyük bir açıklıkla anımsarlar, ilkokuldaki sınıf arkadaşlarının adlarını eksiksiz sayanlar, öğretmeninin kaç çocuğu vardı adları neydi unutmayan, çocukken hangi tarihte eve hangi konuk gelmişti ve ne giymişti ve o gece ne yemek yenmişti kesinlikle bilen, ama bu gereksiz biriktirme daha yeni bilgilere yer bırakmadığından kendi evinin telefon numarasını zor çıkaran ve çantasını, çakmağını orada burada unutan yetişkin insanlara normal denemez bence.Bunlar gereksiz bir geçmişi sırtlanmış bir tür bellek hamallarıdır.Nedense kendilerini mutlu saydıkları zamanları yüklemiş olsalar da kafalarına.Hayatta başarı kazanmak olasılıkları yoktur.Geçmişin içinde debelenip dururlar çünkü ve o beş para etmez gençlikleri için hayıflanırlar.Sandık kokan masallarını önlerine gelene anlatmaktan korkunç zevk duyarlar.
''Kadın düştü elime,dünya da kadınla beraber düştü, en son işte,bu topraklarda yenildik, ayıyla güneşiyle teslim aldı dünyayı erkekler,hem savaş esirleriyiz, hem de anneleri, kız kardeşleri, zevceleriyiz, kendi içine doğru göçe başladı kadınlar, dilleri sayıklama dili oldu, bulaşık çamaşır bakışlı yaptı kendini, buharla örtüp kapattı yüzünü, kabuğu kırılmaz içli ceviz, sen içini erkeğe yediren kadın gördün mü?Kutsal, mübarek topraklarmış, göğe çıkış yolumun üstünde, başımı çevirip bakmak istemiyorum,kapıyorum gözlerimi...Erkeklerin Tanrısı gökte yer değiştirmiyor, aynı toprakların üstünde sabitledi kendini, hep oralarda doğup büyümüş bir erkeği seçip aydınlatıyor ışığıyla...''
