Epiharmus der ki, insan düşünce ile görür ve duyar; her şeyden yararlanan her şeyi düzene sokan, başa geçip yöneten düşüncedir; geri kalan her şey kör, sağır ve cansızdır.
Bize yaşamayı ömür geçtikten sonra öğretiyorlar. Cicero dermiş ki, iki insan hayatı yaşayacak olsam bile, lirik şairleri incelemeye zaman harcamam. Bence bu dırdırcılar daha hazin bir şekilde yararsızdır. Çocuğumuzun o kadar yitirecek zamanı yoktur. Pedagogların elinde ancak hayatının ilk on beş, on altı yılını geçirebilir. Geri kalan zaman hayatındır. Bu kadar kısa bir zamanı zorunlu bilgilere verelim, üst yanı emek israfıdır.
Bence insan ne olduğunu bilmekte dikkatli olmalı; iyi tarafını da, kötü tarafını da aynı titizlikle ortaya çıkarmalıdır. Eğer ben kendimi iyi ve olgun görseydim, bunu bağıra bağıra söylerdim. Kendimi olduğumdan az göstermek, alçak gönüllülük değil, budalalıktır; kendine değerinden az paha biçmek korkaklıktır, pısırıklıktır.
Stefan Zweig'in kitapları için seçtiği konuları pek sevemesemde insan duygularını çok iyi anlattığını söyleyebilirim. Kitaba gelince, sade ve anlaşılır bir dille yazılmış, hemen okuyup bitireceğiniz bir kitap.