E.
@ilyi
eve bir türlü varamadım.
Şu anda okuduğu kitap
"En kötü yabancı çeşidi, bir zamanlar tanıdıkların arasından çıkar."
Geçmişe ilişkin hatırladıkları kötü şeyler değildi ama, nedense geçmiş içini acıtıyordu. Hatıraların insanın içini acıttığı yaşlara gelmiş olmalıydı. Bir yaştan sonra hatıralar, iyi ya da kötü olmalarından bağımsız olarak, sahiplerine acı veriyorlardı. Sahi, o yaşlara bu kadar erken gelmiş olabilir miydi?
Akhbar'ın içini, kelimelerini bilmediği ama burukluğunu duyduğu derin, karmaşık duygular kaplamıştı.
"Yalan, herkesin gerçeğe bir şey eklemesiyle ortaya çıkar."
İnsanların çoğu dışarıdan birileri tarafından yönetilir. Tıpkı Dünya'nın Güneş etrafında dolanırken izlediği yörüngeyi sorgulamadığı gibi modayı, fikirleri sorgulamadan takip ederiz. Çalışanlar, fakir fukara, kadınlar, çocuklar, insanlar, çoğumuz ayakta kalma mücadelesi veriyoruz. Belki biraz karmaşık yapıya sahip mutlak suretle bilinçli, içgüdüleri olan ve de garip isteklere sahip kuklalar gibiyiz.
