İmran sevinç
@imosss
30 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
"insanlar ölünce nereye gider anne?"
"bir başka ülkeye giderler."
"orada gökyüzü var mıdır?"
"vardır herhalde, neden soruyorsun?"
"peki çocuklar ölünce nereye giderler?"
"çocular ölmez ki."
çocuklar ölür anne. beyaz bir ay vardır gökyüzünde, soğuk, sessiz bir ay geceleri onu bir çuvala saklamak isteyen iki çocuğun masalını hatırlıyor musun? sen onu anlatırken bir örümceği öldürmüştüm, çocuk örümceği, çocukların öldüğünü ilk o zaman anladım ben
-kalbimin sesini duyuyorsun.
-evet... ne güzel bir ses.. teşekkür ederim
-ne için bir tanem
-eve döndüğün için
Atlas’ın gözünden bir damla yaş. Maya’nın saçlarına düştü...
Bizim istediğimiz gibi bitmemesi, kötü bittiği anlamına gelmez..
Tütünümü, anahtarımı aldım, evden tam çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim..
Yalnızlık ve sensizlik kokuyor üstüm başım.
Meğer onca yılın içerisinde yaşadığımız ayrılık bugünün henüzleriymiş. Henüz gerçek bir ayrılık değilmiş senin mahpuslarında geçen hayatın. Henüz acının, hasretin en büyüğünü yaşamamışız o zamanlar. Şimdi o henüzlerin ulaştığı en son noktadayım. Virgüllerim bitti sevgilim..
Bundan öte ne hasret olabilir ne de acı...
