Yağmur
@imyagmur
“En çok bu huyunu seviyorum. Her cümlenin sonuna ‘anlıyorsun değil mi?’ cümlesini koymanı. O kadar anlamamışlar ki seni bu yaşına kadar, diline dolanmış…"
Reklam
“insanlar işlerinden çıkmış, bir an önce evlerine gitmenin ihtiyacıyla koşturuyor ve etrafında olan biten her şeyi görmezden geliyordu. Ne tuhaftı, hayatta kalmak için çalışıyor ama hayatı görmezden geliyorlardı.”
“Yüzlerinde onlarcasının dost lekeli maskesiyle yalancı bir tiyatro oyunu çeviriyor gibiydik.”
Puan vermedi·96 syf.·
Beğendi
·2020 13. kitabı
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum
Ağaclar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum, sen yoksun
Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşamüstü ansızın yorulur
Tutsak, ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat cıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor
Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam, ne tutsam, nereye gitsem?
Ben sana mecburum, sen yoksun
Belki Haziran'da mavi benekli çocuksun