Haziran deyince aklıma Turgut Uyar'ın çok beğendiğim bir şiirinde dedikleri geliyor: "Ne kadar hüzün geçmişse dünyadan, ne kadar acı geçmişse yaşayacağız... Ve bizim bir haziranımız bir yıl kadar yetecektir dünyaya." Çok hoş.
.
26.06 2026 💞
şair bakıyor aşağıdan
gözleri siste çoraklaşmış
-bir resim ki ha sepya ha siyah-beyaz-
omuzları dik bir horozu andırıyor...
kelimeler var süpürülmüş felan
eyyam kargaşa anarşi gırla
ilk kollarım yana düşüyor
sonra gözlerim devriliyor ardına...
kimi çömezliğe veriyor öpüşmeyi
saçlarını elleriynen taramayı
bunun gibi bir sürü asap bozucu işi
leylek'in ömrü misali tutarsız...
-bir resim ki alabildiğine üç bölük-
tel tel saçlarıynan bi aşifte
boy boy resimleriynen afişte
geziboyluyor akşamın cırtlaklığında
kimse görmezden gelse ayna durmuyor
tarak yerde terlik ters külot buruşuk...
bir suç mahalli gözlerinin rengi
beni kaçırsak sana yakalanırız
tebessüm eden yalnızca bulut
kaçacak olsam dudağına saklanmam...
-bir resim ki
arkasında not tarih ve isim ve yer-
It's like I told you, honey (louder)
Don't make me sad, don't make me cry
Sometimes love is not enough
And the road gets tough, I don't know why
Keep making me laugh
Let's go get high
The road is long, we carry on
Try to have fun in the meantime
niyazi-i mısri
Derman arardım derdime, derdim bana derman imiş
Bürhan sorardım aslıma, aslım bana bürhan imiş
Sağ ü solu gözler idim, ben dost yüzün görsem deyû
Ben taşrada arar iken ol can içinde can imiş
Öyle sanırdım ayrıyam, dost gayrıdır ben gayrıyam
Benden görüp işideni bildim ki ol canan imiş
Savm ü Salât ü Hacc ile sanma biter zâhid işin
İnsan-ı kâmil olmayâ lazım olan irfân imiş
Kanden gelir yolun senin, ya kande varır menzilin
Nerden gelip gittiğini anlamayan hayvan imiş
Mürşid gerektir bildire Hakk'ı sana Hak-kal yakîn
Mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş
Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğratır
Mürşidi kâmil olanın gayet yolu âsân imiş
Anla hemen bir söz dürür, yokuş değildir düz dürür
Alem kamu bir yüz dürür, görüen anı hayrân imiş
İşit Niyazi'nin sözün, bir nesne örtmez Hak yüzün
Hak'dan ayan bir nesne yok, gözsüzlere pinhan imiş
Derdime çare arayıp dururdum, meğer aradığım çare derdimin ta kendisiymiş; özümü ispatlayacak bir delil arardım, meğer benim özüm kendisinin en büyük kanıtıymış. Sevgilinin yüzünü görebilmek için sağa sola bakınırdım; ben O'nu dış dünyada ararken meğer O, canımın içindeki canmış. Eskiden kendimi Allah'tan ayrı sanır, "O başkadır, ben başkayım" diye düşünürdüm; sonunda anladım ki benden gören ve işiten aslında o Sevgili'nin ta kendisiymiş. Ey sadece şekle önem veren kişi, işinin sadece oruç, namaz ve hac ile bittiğini sanma; olgun bir insan olabilmek için asıl gerekli olan şey, ilahi hakikati kalben sezmektir. Senin yolun nereden geliyor ve hedefin neresidir; bu dünyaya niçin geldiğini ve nereye gideceğini anlamayan kişi, sadece içgüdüleriyle yaşayan bir canlı gibidir. Hakk'ı sana şüphe duymaksızın yaşatarak bildirecek bir manevi rehber gerekir; bir rehberi olmayanların doğru sandığı bilgiler sadece zan ve tahminden
"Kendi gitti, ismi bile kalmadı yadigâr. Yalnız şu beyit kaldı, kahve ocağında el yazısıyla:
"Ölüm Allah'ın emri, ayrılık olmasaydı."
Orhan Veli Kanık
Orhan Veli Kanık
Bir sabah göğsümden başını çek ve bir kapı kapatalım içimizden, herkesin üzerine. Ben Kızıldeniz'in ortasında yapayalnız kalmış Musa’yım, Tanrım bana ellerini ver! Gözümden inen yedi okyanus ya da kum saatinde dönen yedi çöl hiçbir önemi yok. Revolveri kaburgama doğrult, ölelim...