Kağan İnal
@inal1919
“Okuduğumuz kitap bir yumruk gibi tepemize inip bizi uyandırmadıktan sonra neye yarar?”
Franz Kafka
Öğretmen
Uludağ Üniversitesi İlköğretim Matematik
Konya
Bandırma
160 okur puanıŞubat 2018 tarihinde katıldı
Yetim bir çocuğun ablasının yanında yaşadığı ortam (bence çok güzel bir karakter olan Joe ile beraber) ve iç dünyasıyla başlayan kitap çocuğun bilinmezlik içerisinde büyümesi ve onun için büyük umut olan şeylerin gerçekleşmesine doğru ilerliyor. Bu umutlar içerisinde bilmediği bir dünyanın içine giren Pip , hayallerinin gerçekleşmesindeydi görünmez elleri, etrafındaki farklı karakterlerle beraber ciddi şekilde şaşırtıcı şeyler de öğreniyor. Yazarın dili akıcı olmasına rağmen betimlemeler ve bazı karakterler bazen sıkabiliyor. Kitap aynı yazarın İki Şehrin Hikayesi romanının anlatım biçimlerine yakın.
Reklam
Kimin tarafından yetiştirilirse yetiştirilsin, bir çocuğun küçücük evreninde en derinden sezilen, en ince algılanan şey haksızlıktır. Çocuğa yapılan haksızlık küçücük bir şey olabilir. Ne var ki çocuk da, çocuğun dünyası da küçüktür; bu ölçüler içinde çocuğun tahta atı en iri küheylanların boyundadır.
Kitap gayet akıcı bir dille yazılmış ve yaşanan olaylar da kitabı bir o kadar akıcı hale getirmiş. Paşazade Kâmil Bey’in “gerçek” hayatla tanışması ve kendini keşfetmesi genel konu olarak gözükürken olay örgüsü onunla gelişiyor. Kahramanımızla beraber aslında aydın takımıyla ilgili çıkarımlar da yapılmış. Kurtuluş savaşının ilk zamanlarının esir şehirdeki izlenimi, şehirde yaşananlar, duygular ile güzelce aktarılmış. Aslında kitabın çoğu kısmını da esir şehir özelinde şu alıntıyla özetlemek de bence mümkün: “Muharebede düşman karşıdadır. Üniformalıdır. Az da olsa, çok da olsa bir zaman sonra önemi kalmaz. Kaçarsın , kovalarsın... Anında ölen, yaralananlar olur. Ama hep ileriye bakmanın bir rahatlığı vardır. Oysa esir bir şehirde dost kim, düşman kim, bilinmez!”
Reklam