Ahsen İNAN
@inan_ahsen
11 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
AnnE Shirley..Edebiyat
AnnE Shirley…onca kötülüğün, ağır yükün, bizim başımıza gelse travmatik deyip çeşitli psikolojik sıkıntılar yaşayacağımız şeylerin arasında güzellikten minicik bir kıvılcımı alevlendirip o kıvılcıma tutunan, daha da güzelleştiren, diğerlerinin de o kıvılcımı görmesini sağlayan kız. Yaşadığımızda bizim depresyona gireceğimiz şeylerin hep iyi yönlerini bir şekilde çıkarıp kendine de etrafına da neşe veren kız. Hiçbir şeye gerek olmadan, sadece dünyanın güzelliklerini gören ve hayallerine şekil veren kız. Keşke içimde o kızdan azıcık yaşasaydı dediğim…
Çok ince detaylara takılıyoruz değil mi…halbuki işin sırrı mevcut bulunduğun durumda hoşnut olmayı öğrenmek. Bu kitap tam da bunu öğretiyor. Kitap boyunca yer yer üzülüyor ama çoğunlukla kendi çocuğunuzu büyütüyormuş gibi gururlanıp seviniyor, pozitif enerjiyle doluyorsunuz.
Marilla’nın yaptığı gibi önyargıyla yaklaştığımız şeylerden ne beklenmedik şeyler çıkabileceğini öğreniyorsunuz.
Matthew gibi bir kız çocuğunu ufacık sevindirmenin o kızın hayatında şaheserler yarattığını görüyorsunuz.
Kalben samimi olduğunuz ne varsa gün sonunda onun vefa olarak geri döndüğünü görüyorsunuz.
Somut olarak anlamasam bile bu kitabın hayatıma olumlu dönütleri olacağını düşünüyorum.
Okumazsanız çok şey kaybedeceğiniz bir kitap fakat bu çeviriyle okumayın zira bir çeviri tüm edebîliği
nasıl yok edebilir bunu iyice anlıyorsunuz…
Reklam
Körlük hissiEdebiyat & Roman
Bitirmemden 1 aya yakın geçmesine rağmen hala düşündükçe içimin ürperdiği, beni çok etkileyen ve bundan sonraki hayatımda da bir düşünce olarak yer edeceğini düşündüğüm bir kitap. Aldığı değeri fazlasıyla hak etmiş, ustaca yazılmış bir distopya ürünü. Körlük başıma gelseydi ne olurdu? Peki tüm dünya kör olsa hayatımız nasıl şekillenirdi? İşte en derin soru da şu: herkesin kör olduğu, hiçbir şeyi görüp algılayamadığı bir dünyada ya sadece ben görürsem ve dünyanın tüm pisliğini hem manen hem de fiziken (düşünce olarak da) sadece ben izlersem ve anlatacak tek bir gören bile olmazsa? Kalabalıklar içinde yalnızlık bu olsa gerek. Hem de en ağırıyla. 
Körlük
KörlükBir Yabancının Kayıtsızlık ve Boş Vermişliğiyle Hayata YabancılaşmasıEdebiyat-Düşünce
İnançsızlık insanı kayıtsızlaştırır. Hiçbir şeyin öneminin olmadığını düşündürtür. Boş vermişlik…her şeyi…hem de tüm ayrıntılarıyla…çünkü sonuç iyi olsun kötü olsun ne fark eder ki? Beni bu dünyada yaptıklarımdan sorumlu tutacak bir şey mi var? Sonuçta hepimiz ölmeyecek miyiz? Bir son olmayacak mı? Bitmeyecek mi her şey? Boş vermişlik…Hem de buram buram… Ama inanmak öyle mi? İnanmak…Her yaptığımızı sorgulamayı gerektirir. Kendimizi önemsemeyi, başkalarını önemsemeyi, iyiyi, doğruyu düşünmeyi, ölümden korkmayı ve en nihayetinde teslimiyetle kadere razı gelmeyi. Kabullenmeyi…Çünkü bilinir ki yaptıklarımızdan sorumlu tutulacağız. Bilinir, ölümden sonra bir hayat daha var ve yaptıklarımıza göre iyiyi veya kötüyü yaşayacağız. Bir tebessüm ya da bir acı olacak yüzümüzde. İşte bu teslimiyeti oluşturur. Ve bu teslimiyetle sorgulanır hayat zaman zaman: Ben bu dünyada neler yaptım? Bu dünyaya neden geldim? Yabancı, bana bunu öğretti. Gerçekten de yabancı. Dünyaya yabancı, hayata yabancı, duygulara yabancı, inanmaya yabancı. Düşündüm, peki ben yabancı mıyım? Benim yabancı olmadığıma dair belirtilerim ne? Ve kitaptaki yabancının tüm o kayıtsızlığıyla insan özündeki kayıtsızlığı da fark ettim. Zaman zaman düşünmememiz gereken şeyleri yaratılışımız dolayısıyla düşündüğümüzü, iç seslerimizi fark ettim. İç seslerimizi hayatımıza bütünüyle uygulasaydık ne olurdu acaba? Dünya nasıl bir yer olurdu? Bence daha acımasız, daha zalim olurdu. İşte yabancının yaptığı şey bu. Tüm o iç sesini, kayıtsızlığını hayata uyarlamak…