cengiz inceer
@inceercengiz
Umut da Yorulur ve Portakal Ağacı kitaplarının Yazarı
SÜ- Yüksek lisans
Yazar/Gazeteci
Yüksek Lisans
Adana
Adana
17 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Anton ÇehovEdebiyat
Edebiyat, sanat, yazının bulunmasından daha eski bir tarihe sahiptir. Edebiyat, sanat; duygularımızı, düşüncelerimizi, hayal dünyamızı, dışa vurumdur. Cehalete ışık tutmak için, mücadele eder. Yazarlarımız ve şairlerimiz yaşadıkları toplumların sosyolojik dokularından beslenerek, gelecek nesillere, meydana getirdikleri eserlerle mesajlar aracılığıyla ışık tutar. Bu yazıda dünyaya mal olmuş yazarlarımızdan Anton Pavloviç Çehov’un(1860-1904) ‘’Hikayelerden bir demet’’ adlı eserini ele alacağız. Kısa hikayeleriyle bilinen aynı zamanda Hiciv ustası olan Çehov: mübalağadan, süslü anlatımdan, dolambaçlı yollardan uzak; yalın ve sade bir dil kullanıyor olması, anlaşılmayı kolaylaştırsa da, bazı hikayelerinde akıcılığını yitirmiştir. ‘’Eskiden anacağım, liberalizm daha bilinmezken, davetlere karşı çıkmazlardı. Davetlere giderlerken baskı altında değilmiş gibi değil de, bundan zevk alarak giderlerdi. Efendim ziyaret etmek şöyle dursun, daha biri olsa da, onu da ziyaret edip hürmetimizi göstersek diye düşünürdük.’’
Bayram Borcu hikayesinde, dönemin sosyolojik dokusundan yola çıkarak, Liberalizmi, sıradan bir olay örgüsüyle ilişkilendirerek eleştirmiş, kötümser bir yaklaşıma sahip olduğu, gelecekten ümitli olduğunu ve düzene karşı duruşunu işlemiştir. Yalınlığı göz kamaştırıcı olmakla birlikte, yazılarında okuyucuya hayal kurma fırsatı vermek yerine, her şeyi açıkça beyan etmiştir. Bu özelliği ise, okuyucuyu zaman zaman sıkmıştır. Gerçeküstü akımının zirvesindeki isimlerden biri olan Anton Çehov, hikayelerden bir demet adlı eserinde, olaydan ve meraktan çok, insanların anlık duygularını, ruhsal tepkilerini, düşüncelerini, sosyal kimliklerini ön plana çıkarır. Aynı zamanda, tiyatro oyun yazarı olmasının vermiş olduğu güç, en dramatik sahneleri bile mizah ile yoğurup, ilk okuyuşta
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gündelik Hayatın Eleştirisi 1Sosyoloji
Bu kitap, sonuç itibarıyla, gündelik hayatı; çalışma, boş vakit, teknik, politika, sermaye, kültürün oluşturduğunu sıklıkla kitabın satır aralarında göstermekten çekinmeyen Lefebvre’yi en çok rahatsız eden konu, bu kavramların iç içe girdikleri noktada, kesiştiği yerlerdeki tepkiselliğin yabancılaşmasıdır. Yazar, kitleselleşmenin ön gördüğü uyum paketi, ne yazık ki insanın kendisine, kontrastına, yaşamına yönelik yabancılaşmayı layık gördüğünü söylemektedir. Günümüzde de bu düşüncenin aynı şekilde sirayet ediyor olması yazarın teorisini egemen kılmaktadır.
Üretmediğimiz hiçbir şeyin efendisi olamayacağımızı, üretim biçimimiz ile insan doğası arasındaki çalkantılı vuku buluşları, akabinde stres kaynaklı kaygıların doğacağını sert bir şekilde yansıtan yazar, bütün olay örgüsünü yabancılaşmak üzerine inşa ederken, istisnai durumları da göz ardı etmemiştir. Bu istisnai durumlar, bireysel olarak kolektif olandan farklı davranışlar sergileyenlerin karnesidir. Kitap bu noktada emek ve sermaye arasındaki gizlenmiş konuları ortaya koyma noktasında başarılı bir yol izlediğini söylemek yerinde olacaktır.
Fakat belki de her sayfada sıklıkla tekrara düştüğü yabancılaşma kavramının okuyucu da bıkkınlık yaratacağı görüşündeyim. Kitapta çokça alıntının olması ve Marksist görüşün mutlak gerçek olarak yansıtılması hususunda dayanakların oluşturulması da bu eleştirel kitabı da eleştirmemiz gerektiğini gözler önünü sermektedir.
Sanayileşmenin, kültür emperyalizmine yol açtığını ima eden, insanın kendi doğasından koparılmasına dem vuran, gerçeklik algısının yıpratılmasına ve yeni bir gerçeklik inşa edilmesini işaret eden yazar, anlamların içinin boşaltılmış, insana dair değerin alta alınmış, yüzeyselliğin imparatorluğu kurulmuş olduğunu belki her cümlesinde inatla ve ısrarla