İkisi de bahsin hülya verici tadı içinde, müşterek düşüncelerini, müşterek hasretlerini hatırladılar.
Nadir, bu konuşmayı derin bir sevinçle dinliyor, birbirlerine benzeyenlerin, hakiki eşlerin güzel bir âhenk yarattıklarına dikkat ediyordu. Bu mükâlemeye, âdeta fikirlerin musikisidir denebilirdi. Maamafih, Nadir'in dikkatli sükûtu, Mebrure'yi birdenbire uyandırdı.