Bir Dinozorun Anıları, Mina Urgan’ın kendi hayat hikayesi üzerinden, Türkiye’nin entelektüel tarihine, siyasi çalkantılarına ve değişen toplumsal dokusuna tanıklık eden, dürüst, mizahi ve son derece samimi bir otobiyografidir. Yazar, yaşamı boyunca biriktirdiği anıları, akademisyen kimliğiyle harmanlayarak, hiçbir şeyi gizlemeden ve kimseyi incitme kaygısı gütmeden; adeta bir dost meclisinde anlatır gibi kağıda döker. Dönemin önemli edebiyatçılarıyla kurduğu ilişkilerden, kişisel trajedilerine, siyasi duruşundan hayata karşı geliştirdiği o kendine has, bağımsız tavra kadar her şey, Urgan’ın o eşsiz üslubuyla hayat bulur. Geçmişin tozlu sayfalarını kendi yaşamıyla birleştirerek okura hem bir dönemi hem de bir kadının kendi ayakları üzerinde durma, özgürleşme ve "dinozor"ca yaşama cesaretini gösteren, edebiyatımızın en kıymetli yaşam anlatılarından biridir.
Aynaya Baktım Mevlana'yı GördümTasavvuf
Kitabımız dört kısmdan oluşuyor aslında üç kısım yazıyor kapakta ama son kısımda Mevlana'nın mektupları yer alıyor
Kısımlar şunlar birinci kısım Divan-ı Kebir, ikinci kısım Meclis-i Seb'a ve üçüncü kısımda Fîhi Ma-fih ve mektuplar
Bu kitaptan bir çok ders aldım diyebilirim kim olursa olsun gönül incitme diyor Mevlana
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
benim için yarım kalmış bir kitap
başkaldır ama kimseyi de incitme. değindiği noktalar güzel de olsa "e peki ne yapmalı" sorusuna pek bi cevap veremiyor. şey gibi biraz kısa videolar zihninizi köreltiyor. e onu biz de biliyoruz zaten be camus. biraz çelişkili bir durum hem dünyanın ve adaletin anlamsızlığına değinip öte yandan da insanın kendi onurunu koruması gerektiği düşüncesi. devrim ve başkaldırıda elbet bir kısım zarar görecektir zaten. ezilen halkın öfkesi elbet bir kısmı yakacaktır. bence bu noktada neyin nasıl olduğuna kafa yormak gerek.
Türkiye’nin İstiklal Marşı, Mehmet Akif Ersoy tarafından yazılmıştır.
İSTİKLÂL MARŞI
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl...
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl!
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın...
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı!
"Kesilmeyen İp - Dilan Aydın Uzun"
Buram buram mistik havasıyla baş döndüren bir hikâye okumak ister miydin?
Gel anlatayım.
Sümerler döneminde bereketli toprakları olan Mezopotamya'da Ninsun adında bir kız yaşarmış. Hani derler ya. İnsanın yüzü güzel olacağına kaderi güzel olsun. Ninsun'un kaderi üvey babasının aldığı kararla değişir. Ninsun,çok küçüktür. Ne kadar ağlayıp yalvarıp çırpınsa da üvey babasının kurbanlık koyun gibi tapınağa adak olarak vermesine mani olamaz. Tapınak görevlileri tarafından yıllarca eğitilip, zor koşullarda azimle, sabırla çalışan Ninsun, tapınağın her şeyine alışmıştı. Büyümüş, genç kız olmuştu. Lâkin bir gün hiç beklemediği bir şey gerçekleşir. Tapınakta sadece seçilmiş özel kızlara verilen bir görevi reddetmesi, isyan etmesi Ninsun'un başına işler açar. Olaylar öyle hızlı gelişir ki. Ninsun Tapınağın labirent gibi karanlık dehlizlerinde yaralı halde koşarken kendi kaderini yeniden yazabilecek mi?
İncecik pamuk ipliğine bağlı hayat ipini ya kendi kesecek ya da o ipin ucunu sıkı sıkı tutacak.
Yasir, Osmanlı döneminde yaşayan genç bir adamdır. Çocukluğundan beridir yaşadığı dergahta derviş olma yolunda ilerliyordur. Derviş olma hayali yüzünden evlenmeyi düşünmeyen Yasir, sonrasında âşık olur. Babası yerine koyduğu hocasının kızı Elif'e sevdalanmıştır. Karşılıklı olan bu âşk Elif'in küçük abisi yüzünden tuzla buz olur. Yasir bir anda idam mahkumu olarak zindanda bulur kendisini. Yapayalnız, çaresiz, kalbi kırıktır. bir şey yapmadım dese de kimse inanmaz. İdam edilmesine çok az zaman kalmıştır. Bir sabah zindanda yangın var çığlıkları duyulur. Zindan kısa sürede dumandan göz gözü görmez. Nöbetçiler kendi canlarının derdine düşmüştür. Kimse mahkumları aklına bile getirmez.Yasir, heyecandan titriyordur.
İdam sehpasına çıkıp ölmèk mi daha
Arundhati Roy’un bu harika eseri, aslında "yasak sevgilerin" koca bir tarihe nasıl yenildiğini anlatır. Daha net ve insani bir yerden bakarsak, roman şu üç sütun üzerine oturur:
Kimin Sevileceğine Dair Kanunlar: Romanın özeti bu. Toplum; kimin, kimi, ne kadar seveceğine dair binlerce yıllık acımasız kurallar koymuş. Ammu ve Velutha bu kuralları yıktığı için sistem onları sadece cezalandırmıyor, yok ediyor.
"Küçük"lerin Dev Savaşı: "Büyük Şeyler" (Siyaset, din, kast, tarih) tank gibi her şeyin üzerinden geçerken; Roy bize "Küçük Şeyler"in (bir çocuğun korkusu, bir dokunuş, bir koku) aslında hayatın asıl merkezi olduğunu gösteriyor.
Kast Sistemi Bir Hayalettir: Kast sistemi sadece bir sınıf farkı değil, karakterlerin nefes alışına kadar sızmış bir zehirdir. Eğitimli veya devrimci olmanız bu zehri temizlemeye yetmiyor.
Parçalanmış Çocukluk: Estha ve Rahel üzerinden anlatılan hikaye, masumiyetin nasıl kasten öldürüldüğünün kanıtı gibi. Onların sessizliği, aslında toplumun ikiyüzlülüğüne verilen en büyük tepki.
Kısacası: Bu kitap, devasa ideolojilerin ve katı toplumsal kuralların, en saf insani duyguları nasıl öğüttüğünü anlatan muazzam bir "incitme" hikayesidir. Okuyup bitirdiğinde insanın boğazında o meşhur Kerala nemi ve bir yumru kalıyor.
