“Bir şeye niyetlenmemizin, o şeyi istememizin, o şeye iştah duymamızın ve o şeyi arzu etmemizin nedeni onun iyi olduğuna karar vermemiz değildir; tersine, o şeye niyetlendiğimiz, o şeyi istediğimiz, o şeye iştah duyduğumuz ve o şeyi arzu ettiğimiz için onun iyi olduğuna karar veririz (nihil nos conari, velle, appetere, neque cupere, quia is bonum esse judicamus; sed contra nos propterea, aliquid bonum esse, judicare, quia id conamur, volumus, appetimus, atque cupimus).”5
5) Spinoza, Etika, Vidai Pena versiyonu, Editora Nacional, Madrid, 1984, s. 194; G., II, s. 148.