"Pek çok şeyden gelmeyiz. Pek az şeye doğru ilerliyoruz."
Reklam
"Şiirler, tıpkı dalgalar gibi yükselip alçalırlar; bir homurtuyla parçalanıp yayılıverirler, kâh kafeste yabanıl canavarlar gibi ağır ağır, kâh gemi omurgasının kestiği sular gibi taşkın ve trajik bir düzensizlikte devinirler. Ve şiirlerden, sanki acılı bir ruhun siyahlar giyinmiş ve yaralarını gizleyerek, karanlık boşlukta hızla yukarılara doğru yükseldiği görülür. Ne gariptir, siyah giysileri açılır ve bir gül dalı düşer!
Sürgün çiçekleri! "
“ Umutsuzluğun karşı kıyısında insanlar ya bilgeleşir ya da denetimden çıkar, her türlü sistemin ve kendilerinin denetiminden çıkar. Kontrol edilemeyen, bilgelikle aynı hücreye, aynı umutsuzluk kapısı ardına kapatılmıştır.”
"Gerçek, kurmacadan daha tuhaftır.
-Eski bir deyiş"
Şehrazat'ın Bin İkinci Gece Masalı
''Etrafımda hiçbir ağaç yok. Göremediğim için belki de var; fakat gece onları o kadar sımsıkı yakalamış ki...
O halde niçin ağaçların, gecenin beri tarafına doğru aktığını hissediyorum?
Bakın geride bıraktığım ışıklara. Sonra dinleyin. Dinleyin, sesi işitiyor musunuz? Mızmız hımhım bir ses...
Ne hışırdayarak, hatta gürleyerek geçen rüzgar bu mızmız sesi örtebiliyor, ne de yakınlarda gece ile büyüyerek akan derenin homurtusu.
Çünkü bu ses bütün geride bıraktıklarımın sesidir.
Artık ben, at sırtında bir nehir gibi geçiyorum. Fakat o sesler benim itiyatlarımın bağdaş kurup oturdukları yerin sesleridir.
Ne kadar kaçmak ve uzlaşmak arzusuyla dolu isem, o kadar da bağlanmak, kalmak, bağdaş kurup oturmak istiyorum.''
Hikâyecinin Kaderi, Gece ve At.
Reklam