Okuduğum ilk Cengiz Aytmatov kitabıydı. Nasıl başlasam bilmiyorum ama okuduğum son kitabı olmayacak kesinlikle.. O kadar güzeldi ki kalbimde taşların soğukluğu, ekinlerin parlaklığı, o çiçeklerin kırmızılığı kaldı.. Ah savaş.. Sen değil misin sevdiklerimizi bizden alıp yerden yere vuran? Bir dünya hayalim var savaşsız, mutlu, el ele.. Okuyun, okutturun..