OKUDUM, BİTTİ!
Kitap Adı : BENZERSİZ KIZIM
Yazar Adı : GUADALUPE NETTEL
Sayfa Sayısı : 187
Kitap Puanım : 10 / 10
Kitap İncelemem :
Ve dürüst olmam gerekirse, ben de bittim.
Bazı kitaplar vardır; okursunuz, kapağını kapatırsınız ve hayatınıza kaldığınız yerden devam edersiniz. Bir de Guadalupe Nettel’in Benzersiz Kızım’ı gibi kitaplar vardır; kapağını kapattığınızda artık aynı insan olmadığınızı, zihninizde bir şeylerin geri dönülmez biçimde yer değiştirdiğini fark edersiniz
.Puanım net: 10/10 (Ve inanın, bu puanı kolay kolay vermem.)
Bu roman, sadece "annelik" üzerine yazılmış bir hikaye değil. Bu, insanın en kırılgan, en çiğ ve en savunmasız haliyle yüzleşmesinin anatomisi.
Nettel, o kadar keskin, o kadar süssüz ve bir o kadar da cerrahi bir dille yazmış ki; okurken kelimelerin teninizi kestiğini hissediyorsunuz. Laura ve Alina… Biri anneliği özgürlüğünün önündeki en büyük pranga olarak gören, diğeri ise o prangaya gönüllü teslim olan iki kadın. Ancak hayat, bizim kesin yargılarımızla alay etmeyi çok sever, değil mi?Alina’nın karnında büyüyen, yaşama şansı neredeyse hiç olmayan o "benzersiz" bebek Ines, aslında hepimizin içindeki o kusurlu, ölümlü ve kontrol edilemez doğanın bir yansıması. Kitap boyunca kendinize şu soruyu sorarken buluyorsunuz: Gerçekten neyi kontrol edebiliyoruz? Yaşamı mı, ölümü mü, yoksa sadece onlara verdiğimiz tepkileri mi?Nettel, modern toplumun bize dayattığı o "kutsal annelik" mitini, "mükemmel aile" illüzyonunu tek bir hamlede paramparça ediyor. Yerine koyduğu şey ise çok daha gerçek, çok daha sarsıcı: İnsanın çaresizliği içindeki o tuhaf, karanlık güzellik. Annie Ernaux’nun bu kitap için neden övgüler dizdiğini,
2023 Uluslararası Booker Ödülü kısa listesine neden adını altın harflerle yazdırdığını okurken iliklerinize kadar
Ekolojik yıkımın ortasında çürüyen bağlarda kendini bulma çabası·256 syf.·
Fernanda Trías, 1976’da Montevideo, Uruguay’da doğmuş. Roman yazarı, çevirmen ve çeşitli yayınevlerinde editör/okur olarak görev yapmaktadır. 2004 yılında UNESCO'nun yazarlar için verdiği Aschberg bursunu kazanarak beş yılını Fransa'da geçirmiş. 2006'da BankBoston Vakfı Kültür Ödülü'nü, 2012'de ise New York Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık bursunu kazanmış ve o tarihten bu yana pek çok ödüle layık görülmüş. 2023 yılında, ekolojik temalı bir distopya/bilimkurgu olan "
Pembe Çamur (2021)" adlı eserini yayımlamış. Yazarın dilimize yakın zamanda çevrilen bir diğer eseri ise "Çatı Katı (2021)"dır. Onu da mutlaka okumayı düşünüyorum.
"Pembe Çamur" tuhaf bir felaketin vurduğu ve sakinlerinin karantinaya mahkûm edildiği bir liman kentinde; aşırı tüketimin yol açtığı atıklar ve kirlilikle kuşatılmış bir dünyanın çözülüşünü anlatan; kıyamet sonrası, tekinsiz ve şiirsel bir metin. Gıdaya ulaşmanın günlük bir mücadeleye dönüştüğü bu dünyada, hayatta kalmak için, hayvan atıklarından üretilen o pembe macunu (etibol), "pembe çamuru", mekanik ve iğrenç gıdayı tüketmek zorunludur.
İlginç bir şekilde metin, intihara meyilli yaşam tarzımız üzerine bir tefekkür sunarken, felaketlerin tuhaf estetiğine karşı duyulan marazi bir büyülenmeyi de içinde barındırıyor. Öte yandan, Pembe Çamur'un karakterleri dış dünyadaki felaketten ziyade kendi içsel yıkımlarıyla, geçmişleriyle ve birbirleriyle olan kopuk bağlarıyla şekillenen bir yapıya sahip.
"Anlatıcı" yani isimsiz bir kahraman
romanın merkezinde yer alıyor, ismini asla öğrenemediğimiz genç bir kadın. Arafta kalmışlıkla mücadele ediyor. Şehri terk etme imkânı olmasına rağmen, geçmişine olan bağlılığı ve içsel ataleti nedeniyle ayrılamıyor. Aynı zamanda bakıcı sorumluluğu taşıyor. Mauro’ya para karşılığı bakıyor, hastanede karantinada kalan eskiEdebiyat
9/10
2026 12. kitabı
Fernanda Trías, 1976’da Montevideo, Uruguay’da doğmuş. Roman yazarı, çevirmen ve çeşitli yayınevlerinde editör/okur olarak görev yapmaktadır. 2004 yılında UNESCO'nun yazarlar için verdiği Aschberg bursunu kazanarak beş yılını Fransa'da geçirmiş. 2006'da BankBoston Vakfı Kültür Ödülü'nü, 2012'de ise New York Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık bursunu kazanmış ve o tarihten bu yana pek çok ödüle layık görülmüş. 2023 yılında, ekolojik temalı bir distopya/bilimkurgu olan "Pembe Çamur (2021)" adlı eserini yayımlamış. Yazarın dilimize yakın zamanda çevrilen bir diğer eseri ise "Çatı Katı (2021)"dır. Onu da mutlaka okumayı düşünüyorum.
"Pembe Çamur" tuhaf bir felaketin vurduğu ve sakinlerinin karantinaya mahkûm edildiği bir liman kentinde; aşırı tüketimin yol açtığı atıklar ve kirlilikle kuşatılmış bir dünyanın çözülüşünü anlatan; kıyamet sonrası, tekinsiz ve şiirsel bir metin. Gıdaya ulaşmanın günlük bir mücadeleye dönüştüğü bu dünyada, hayatta kalmak için, hayvan atıklarından üretilen o pembe macunu (etibol), "pembe çamuru", mekanik ve iğrenç gıdayı tüketmek zorunludur.
İlginç bir şekilde metin, intihara meyilli yaşam tarzımız üzerine bir tefekkür sunarken, felaketlerin tuhaf estetiğine karşı duyulan marazi bir büyülenmeyi de içinde barındırıyor. Öte yandan, Pembe Çamur'un karakterleri dış dünyadaki felaketten ziyade kendi içsel yıkımlarıyla, geçmişleriyle ve birbirleriyle olan kopuk bağlarıyla şekillenen bir yapıya sahip.
"Anlatıcı" yani isimsiz bir kahraman
romanın merkezinde yer alıyor, ismini asla öğrenemediğimiz genç bir kadın. Arafta kalmışlıkla mücadele ediyor. Şehri terk etme imkânı olmasına rağmen, geçmişine olan bağlılığı ve içsel ataleti nedeniyle ayrılamıyor. Aynı zamanda bakıcı sorumluluğu taşıyor. Mauro’ya para karşılığı bakıyor, hastanede karantinada kalan eski
anne kimdir?
Benzersiz Kızım konusu açısından çok değerli ve önem verdiğim bir kitap oldu. Gerçek bir hayat hikayesinden esinleniliyor bu kitapta. 
Guadalupe Nettel’in arkadaşı Emilia’ya ithaf edilmiş ve kitaptaki ismi Alina. Tam da kitapın anlatıcısı kaza kurşunu ile çocuk sahibi olmamak için tüplerini bağlatmışken en yakın arkadaşı Alina çocuk sahibi olmak istemeye karar verir. Ama çocuğu genetik bir hastalık ile doğar. Doktorlar doğumdan hemen sonra ölecek demelerine rağmen bebek Ines uzun süre yaşar. Hatta yazarın Dua Lipa ile olan söyleşisinde yazar Ines’in hala yaşadığını belirtmişti. Annelik nedir, aile nedir, çocuğun bakımından kimler sorumludur, bu yük tamamen annelerin omuzlarında mı olmalı yoksa toplum birazını üstlenmeli mi gibi bir takım soruların sorulduğu ve düşündüren bir kitaptı. Bazen bir çocuğu bir yabancı kadının biyolojik annesinden bile daha çok sevebileceğini ve daha iyi bakabileceğini görüyoruz.
Konu olarak oldukça tatmin ediciydi. Ama bu tatmin duygusu daha çok son bölümlerde kendini hissettirdi. Genel olarak yazar konuya bir mesafe koyarak yazmış ve duygusuz hissettiriyor. Bu kadar hassas bir konunun hiç bir noktasında duygulanmadım desem yeridir.
Acaba evrenin bana mesajı ne? Çünkü Tesadüfen okuduğum bir önceki kitap da çok benzer bir konudaydı.
Benzersiz Kızım konusu açısından çok değerli ve önem verdiğim bir kitap oldu. Gerçek bir hayat hikayesinden esinleniliyor bu kitapta. Guadalupe Nettel’in arkadaşı Emilia’ya ithaf edilmiş ve kitaptaki ismi Alina. Tam da kitapın anlatıcısı kaza kurşunu ile çocuk sahibi olmamak için tüplerini bağlatmışken en yakın arkadaşı Alina çocuk sahibi olmak istemeye karar verir. Ama çocuğu genetik bir hastalık ile doğar. Doktorlar doğumdan hemen sonra ölecek demelerine rağmen bebek Ines uzun süre yaşar. Hatta yazarın Dua Lipa ile olan söyleşisinde yazar Ines’in hala yaşadığını belirtmişti. Annelik nedir, aile nedir, çocuğun bakımından kimler sorumludur, bu yük tamamen annelerin omuzlarında mı olmalı yoksa toplum birazını üstlenmeli mi gibi bir takım soruların sorulduğu ve düşündüren bir kitaptı. Bazen bir çocuğu bir yabancı kadının biyolojik annesinden bile daha çok sevebileceğini ve daha iyi bakabileceğini görüyoruz.
Konu olarak oldukça tatmin ediciydi. Ama bu tatmin duygusu daha çok son bölümlerde kendini hissettirdi. Genel olarak yazar konuya bir mesafe koyarak yazmış ve duygusuz hissettiriyor. Bu kadar hassas bir konunun hiç bir noktasında duygulanmadım desem yeridir.
Acaba evrenin bana mesajı ne? Çünkü Tesadüfen okuduğum bir önceki kitap da çok benzer bir konudaydı.
1562-1635 arasında yaşamış İspanyol Şair, oyun yazarı, romancı Lope de Vega tarafından trajik bir aşk üzerine kaleme alınmış güzel bir tiyatro oyunu.
Oyun kısaca Olmeda’lı bir bir şövalye olan Alonso’nun itesadüfen karşılaştığı soylu kadın İnes’e ilk görüşte aşık olması ve bunu hizmetçisi kadın aracılığıyla ona iletmesi, İnes’in de bir boğa güreşi sırasında üstün başarı gösteren şövalyeye aynı duyguları beslenesi, İnes’in Rodrigo tarafından seviliyor olması ve İnes ile Alonzo arasındaki aşkı farkeden kıskanç Rodrigo’nun tam da babası İnes’le Rodrigo’nun evlenmelerini kabul ettiği ve boğa güreşinden dönen Alonzo’ya akşamın karanlığından yararlanıp pusu kurarak öldürmesi, bunu İnes’e haber vermeye gelen hizmetçinin bu evliliği konuşmakta olan Kralın huzuruna gelerek katilin de orada olduğu anda ifşa etmesi, Kralın olanları kabullenemeyerek Rodrigo’yu ertesi gün idam edilmek üzere tutuklatmasını anlatıyor.
Eserde özellikle aşk ve ardından trajik sonun beraber yalanıyor olması çok çarpıcıdır. Trajik unsur aşkın tam da kabul edildiği anda taraflardan birinin ölümüdür. Öbürüne de yaşı kalır.
Aşk ile çıkar arasında çatışma bardır zira Rodrigo ile evlenmesi istenen İnes bunu kabul etseydi daha büyük bir makama ulaşacaktı zira Kral Rodrigo’yu vali olarak atamayı planlamaktaydı ve İnes bunu bildiği halde reddetmiştir. Rodrigo ise aşk ile kıskançlık arasında gidip gelerek kıskançlığın etkisiyle cinayet işlemiştir.
Aşağıdaki alıntılar trajik duygusal alanı daha iyi betimleyecektir.
“Gece öldürdüler şövalyeyi,
Medina’nın gururu,
Olmedo’nun çiçeği.”
“Aşk susmamı emrediyor,
ama korku beni uyarıyor.”
Güzel bir kitap.
Kuluçka Parazitliği;
Bazen anne olmak için doğurmak yetmiyor, bazen de doğurmamak anne olmaya engel değil. Guadalupe Nettel bizi adını koyamadığımız bu sızının tam ortasına bırakıyor.
Kendi bedenini bir başkasına yuva yapmamaya ant içmiş bir kadının, kaçtığı hayatın tam ortasına, bir başkasının evladının çığlığıyla düşüşü bu. Nettel bu romanı kendi yakın arkadaşının yaşadığı korkunç ama dönüştürücü deneyimden yola çıkarak yazmış. Hastane koridorlarındaki çaresizlik, ölümü beklenen bebek sancısı sadece kurgu değil, bizzat tanıklık edilen bir hayat.
İnsan bazen en çok kaçtığı şeyin kucağına düşüyor. Laura’nın çocuksuzluk üzerine titizlikle tercih ettiği özgür hayatının, bir başkasının evladının çığlıklarıyla darmadağın olması gibi. Guadalupe Nettel , Benzersiz Kızım ’da bizi de kapılarının eşiğinde bekletiyor. Tüplerini bağlatacak kadar kararlı bir kadının, nasıl bir düzenin ortasına düştüğünü izliyoruz. Üst kattaki komşusunun oğlu Nicolás ile kurduğu adını koyamadığı bağ, Laura’nın gerçek sandığı dünyasını darmadağın ediyor. Bir çocuğun şiddet dolu patlamalarında kendi çocukluğunu mu görüyor, yoksa reddettiği anneliğin çiğ hâline mi çarpıyor, orası meçhul. Ama biliyoruz ki Laura, anne olmayacağım derken, kendi şefkatinin pençesine gönüllü bir teslimiyetle düşüyor.
Alina ise korkunç belirsizliğin tam merkezinde duruyor. Beklenen mucizevi kavuşmanın yerini, beyin gelişimi tamamlanmamış bir bebek, Inés alıyor bir anda. Yazar burada öyle bir yer yakalıyor ki, her yerde karşımıza çıkan, bebeğini kucağına aldığında her şeyi unutursun tesellisini yerle bir ediyor. Alina’nın kucağındaki bebek bir neşe kaynağı değil, yaşayan bir yas. Henüz ölmemiş ama tam anlamıyla da yaşamayan bir canlının annesi olmak, dünyanın en ağır, en sonu gelmeyen sorumluluğudur muhtemelen. Sayfalar boyu duyuyoruz Alina’nın sessiz
Guadalupe Nettel , Benzersiz Kızım ’da bizi de kapılarının eşiğinde bekletiyor. Tüplerini bağlatacak kadar kararlı bir kadının, nasıl bir düzenin ortasına düştüğünü izliyoruz. Üst kattaki komşusunun oğlu Nicolás ile kurduğu adını koyamadığı bağ, Laura’nın gerçek sandığı dünyasını darmadağın ediyor. Bir çocuğun şiddet dolu patlamalarında kendi çocukluğunu mu görüyor, yoksa reddettiği anneliğin çiğ hâline mi çarpıyor, orası meçhul. Ama biliyoruz ki Laura, anne olmayacağım derken, kendi şefkatinin pençesine gönüllü bir teslimiyetle düşüyor.
Alina ise korkunç belirsizliğin tam merkezinde duruyor. Beklenen mucizevi kavuşmanın yerini, beyin gelişimi tamamlanmamış bir bebek, Inés alıyor bir anda. Yazar burada öyle bir yer yakalıyor ki, her yerde karşımıza çıkan, bebeğini kucağına aldığında her şeyi unutursun tesellisini yerle bir ediyor. Alina’nın kucağındaki bebek bir neşe kaynağı değil, yaşayan bir yas. Henüz ölmemiş ama tam anlamıyla da yaşamayan bir canlının annesi olmak, dünyanın en ağır, en sonu gelmeyen sorumluluğudur muhtemelen. Sayfalar boyu duyuyoruz Alina’nın sessizGüçlü
Inés Del Alma adıyla araya taraya Türkçesini ancak bulabildiğim kitap. Okumaya kesinlikle değer. Tarihsel birleşimleriyle ve sürükleyici duygusuyla yalnız okuduğumu değil, yaşadığımı da hissettim.