Saatler bana oyun oynuyor. Ya da zaman, onların kancasından paçayı kurtardı, gözlerini kapattı ve alabildiğine boşluğa kaçıyor. Bu yalnızca bir his değil. Göz göre göre ayaklarımın altından çekiliyor, farkediyorum.
Ellerimi savuruyorum yakalamak için.. Bir kaç tüy yakalıyorum kuyruğundan... adımlarımı büyük büyük atıyorum, ona yetişmek için.
Yalnızca bir avuç saati kalmış bir adamdan kaçılır mı?
Zaten yoksul bir adam soyulur ? Neyim var ki çalıyor benden.
Ey avcı!
Zavallı, çelimsiz, hasta bir hayvan vurulur mu hiç? Ahlaksızlık değil mi bu ?
Git ve yaşamın kanını emip semirmiş bir av bul.
Şu dünya ne tuhaf.
Soygunun bile bir namusu var. Hıyanetin bile bir duruşu, raconu var.
Avcılığın, vahşiliğin bir ahlâkı var.
Yaşarken çürüyen çok insan var. Bu eski dramını yitirdi, insanı ürkütmüyor?
Peki n'çin
Çünkü çürüyen kişi, çürüdüğünün, leş koktuğunun farkında değil. Bu durumdan ürken, bu kokuyu duyan, çürüyüşün farkında olan kişidir.
Tipik bir söylem fakat ölüler, ölümden korkamazlar.
Hatta tanımazlar bile onu. Ona yaşayan herkesten daha yabancıdılar.
Yalnızca, yaşayanlar ve çürümeyenler korkarlar. Sözün başına dönecek olursak,
İnsanlar, ölüye de ceset kokusuna da alıştı. Yaşarken çürüyenler kimsenin burun direğini kıramıyor.
İşin temeline bakarsak, korkmanın birinci şartı, farkında olmaktır.
Bilmek, farkında olmak, dehşeti uyandırır. Benim durumum da bu.
Ben kendi gözleri önünde çürüyen bir cesedim. Bir elim yaşamın kaygan ellerine tutunmaya çalışırken diğer elim ölümün amansız pençesinde. Nefes almayı kessem de cesedimin kokusunu alıyorum. Gözlerimi kapatsam da etlerimden nasıl irin sızdığını görüyorum. Kim bu durumda aklını zapt edebilir? Kim adımlarını yönlendirebilir ? Kim aynada gözlerini tanıyabilir. Kim utanmaz bu ceset için bir kaç saat daha dilenmeye.....
Derviş’e sordular;
“İnsan’ı sevmek mi yorar,
sevilmek mi ?
Derviş:
“ Allah için değilse,ikisi de yorar” dedi…💚
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bugünkü paragraftan nasibe düşen...
Yapay zekâ bize pürüzsüz, hatasız ve steril bir dünya vaat ederken farkında olmadan "fotokopinin fotokopisinin" çekildiği bir aynılık döngüsüne hapsoluyoruz. Makineler kendi ürettikleri ruhsuz verilerle beslendikçe gerçeklikten kopuyor, insan yaratıcılığının o şaşırtıcı ve pürüzlü uçları törpülenerek yerini kusursuz ama lezzetsiz bir vasatlığa bırakıyor. Oysa 2026’nın yazılı olmayan estetik kuralı açık: Hata yoksa gerçek de değildir. Gerçekten yaşadığımızı hissetmek için makinelerin yapamadığı o insani dalgınlık anlarına ve kusurlu dokulara her zamankinden daha açız.
sevgili 1k sakinleri size bir konuda danışmak istiyorumm
Söyleyeceklerime gelmeden önce herkese merhabaaa umarım hepiniz cok cok iyisinizdir yaz tatili nasıl geçiyor? acikcasi benim bekledigimden daha yogun hatta o kadar yogun ki geçen sene denizden cikmayan ben bugune kadar hic denize bile gidemedim😭 bunu telafi edeceğim tabii ki bir yandan 11. sınıf zaten bekledigimden yoğundu ve daha göz açıp kapayincaya kadar 12 oldum hem dersleri götürmek hem kitap okumaya calismak hem de hayatin yogun temposuna ayak uydurmak gittikçe zorlasiyor valla ne yalan soyleyeyim gelelimm size danışmak istediğim konuyaa.. öncellikle yaklasik bir 40-50 kere size pdf insani olmadigimi soylemistim fakat bu biraz da aslında elimde imkanlardan kaynakli yapabilecegim bir sey degildi telefonum bunu kaldirmiyordu bilgisayara zaten asla yukleyemiyordum derken pdf okuma isi tamamen hayal olmustu ancak gectigimiz günlerde hem yks surecimi hem de kitap okuma surecimi daha kolaylastiracak bir karar verdim ve ipad aldimmm tableti kesinlikle verimli kullanmak istiyorum ama aklımda sürekli olan bir fikri hayata gecirebilecegim
ben kitapları okurken genelde begenebilecegim tarzda kitaplar almaya calisiyorum bu nedenle begenmedigim cok fazla kitap olmuyor ve evet buna bir son vermenin zamanı geldi de geciyordu bile yorumlar kısmına kesinlikle elestirmelisin ama bu kitaba para vermeye değmez pdften oku dediginiz kitap önerileri varsa bekliyorumm geçen kayıp kahraman okuma yerine de yazmistim yeterince cesarete sahip olursam belki yazdigim kitap hakkinda burada bisiler paylaşmaya baslayabilirim ama bu sadece fikir henüz yakın zamanda böyle bir sey düşünmüyorum şimdiden yanıt yazan herkese cok cok tesekkur ediyorum💗😽
Dert, insanı yavaş yavaş pişiren ve olgunlaştıran bir ateştir; şikayet etmek yerine o ateşin sıcaklığında ruhunu yoğurmayı bilmek, en büyük sanattır.
Yaşanan her zorluğun, aslında kendi içimizdeki cevheri ortaya çıkarmak için bir vesile olduğunu hatırlamak... Sıkıntılarınızın sevince, dertlerinizin ise manevi bir olgunluğa dönüştüğü huzurlu bir gün dilerim. 🕯️🤲
Anlaşılmak, ruhun bir aynaya bakması gibidir; kendinden bir parçayı karşındakinin gözlerinde görebilmektir.
Anlaşılmanın huzuru, insanı o ağır yalnızlık yükünden kurtaran en şifalı iksirdir. Bir bakışta, bir sözde veya sadece sessizlikte kendini bulabilmek... Ruhunuzu gören ve o ruhu tüm derinliğiyle sarmalayan dostluklar, yoldaşlıklar sizinle olsun. 🪞✨