Vücut ve ruhun dengeli eğitimi sonucu oluşan insan
Philanthrop (filantrop): İnsansever, insanların iyiliği için çalışan kimse
İvan Karamazov’u anlamak
Ivan’ın “Tanrıyı inkar etmiyorum. Sadece onun yarattığı bu dünyayı kabul edemiyorum.” sözüyle kastettiği:
Rus çocuklarına ait çok, pek çok haber topladım Alyoşa. Biri şöyleydi; Küçücük, beş yaşında bir kızcağızdan anası babası, “saygıdeğer, mevki sahibi, okumuş, terbiye görmüş” insanlar nefret ediyorlardı. Bak, bir daha kesin olarak söyleyeyim, bazı insanlarda çocukları, sadece çocukları hırpalama zevki tam bir tutkunluk hali almıştır. İnsan cinsinden başka yaratıklara karşı Avrupalılar gibi aydın ve insansever, son derece hatırlı, yumuşaktırlar. Ama çocukları hırpalamaktan pek hoşlanırlar, hatta çocukları bu anlamda severler. Canavarları, karşısındakinin aczi kendini koruyamayan, kimseye sığınamayan bir yavrunun melekvari, safça güveni büsbütün kışkırtır. Bütün bunlar zalimin damarlarındaki kötü kanı kızıştırır. Şüphesiz, her insanda bir hayvan gizlidir; hiddet, hırpaladığı kurbanın haykırışlarından kabaran şehvet hayvanı sefahatin verdiği kötü hastalıkların, nekris, böbrek, vb. illetlerin hayvanı, zincirinden boşanmış bir canavar… O zavallı beş yaşındaki kıza aydın geçinen ana babası çeşitli eziyetler ederlerdi. Elle, sopayla döver, zaman zaman tekmeler, neden yaptıklarını iyice bilmeden çocuğun vücudunu çürük içinde bırakırlardı. Sonunda işkencenin en incesine vardılar: Haber vermediği için küçük kızlarını kışın en soğuk gecelerinde helaya kapatmaya başladılar. (Sanki o yaşta, deliksiz uykuya dalmış bir çocuk aptesi geldiğini haber vermeyi bilebilirmiş gibi) Ceza olarak pisliğini yüzüne sürüyor, ağzına sokarak yemeye zorluyorlardı. Bunu yapan, kızın öz annesiydi! Bu ana, kızının pis helada inlediğini duyarken yatağında rahat uyuyabiliyordu! Düşün, başına geleni kavrayamayacak kadar küçük yaratık o murdar, karanlık, soğuk yerde, ufacık eliyle sızlayan göğsünü
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ailemizin soyunu devam ettirebilmek bize verilen bir lütuf gibi bence de ...Biraz zeytin ağacı filmini hatırlattı ama gerçekten inanılmaz farkındalık yarattı. 
Seninle Başlamadı 
Mark Wolynn Mark bu arada bu kadar sempatik bir yazar olman muhteşem
Seninle Başlamadı Mark Wolynn Mark bu arada bu kadar sempatik bir yazar olman muhteşemİnsanseverDuygu/Düşünce
İrem Balaban şöyle paylaşım yapmış: "Hayvansever" diye bir kavram var ya... "İnsansever" niye yok? İnsan olan hayvanı da sever, insanı da doğayı da. Eğer içinde sevgi yoksa insan olamamışsındır zaten. Çocukken kediye işkence yapan büyüyünce de karısına yapıyor işte. Dün Gebze’de masum canlara olanlar da Narin’e, Sıla’ya, İkbal’e olanlar da insan olamamışların eseri.
İrem Balaban'ın paylaşımından sonra #insansever sözcüğünün TDK'de olup olmadığını merak ettim. Sözlükte #insansever sözcüğü var. Felsefe terimi olarak "insanseverlik yanlısı olan" şeklinde de açıklanmış. Birilerinin bu sözcüğü vurgulaması gerekiyordu çünkü insan, insanı sevmemeye başladı. Belki de sevmiyordu, bizler yeni fark ettik. Bütün insanlığı sevmelerini beklemiyoruz aslında. Eşini, çocuğunu ve akrabalarını sevmek bile yeterli. Biliyorum, sevgi soyut bir kavram. İnsan, insana zarar vermesin. İnsan, hiçbir canlıya zarar vermesin.
Konuyu biraz dağıtayım. Coğrafya, kader mi? Bu soruyu sürekli düşünüyorum... "Cezasızlık algısı" diye bir kavram dikkatimi çekti son günlerde. Yasalar sert olmazsa olacağı bu. İnsan, insana zulmeder. İnsan, insanı sevmiyor. Kardeşinin, akrabasının, üst komşusunun yanında olamayan insanlar... Sosyal medyaya yansıyan ve tartışılması istenen kişi ve gruplarla ilgili paylaşım yapan insanlar... Fotoğrafın içini dolduramayan siyasetçiler, koltuğunun hakkını veremeyen yetkililer, geciken adalet, çalınan hayatlar ve kayıp ömürler, düşman görmüş düşmanlar ve hiç eksik olmayan izleyiciler... Sözü Cahit Sıtkı Tarancı'ya bırakıyorum.
"Efkâr ettiğimiz şey, memleketin hâlidir;
Sanmam hemşerim, sanmam bundan acısı olsun."
13 Ekim 2024
