Yakın gelecekte robotların geliştiği ve hayatımıza karıştığı bir dönemi anlatıyor kitap. Hipodromda atların üstünde artık insanlar değil robot jokeyler (humaoidler) var. Koli onlardan biri. Koli'nin yapım aşamasında yapılan bir yanlışlık nedeniyle bir robotun yaşadığı insansı hisleri okuyoruz. Aynı zamanda koştuğu atla bağını...
Diğer yanda da babalarını kaybetmiş 2 kız ve bir annenin hayatı var. Yaşamın zorluğu yanı sıra küçük kızın robotlara olan ilgilsi koli yi sahiplenmesi ve birlikte Today (yarış atı) i kurtarmaya çabaları çok güzel.
Hikaye yorucu değil olaylar sakin akıyor. Ama her bölümde her sayfada bir sürükleniş ve merak var.
Keyif alarak okudum. Zamanımın daha müsait olmasını ve daha kısa sürede tamamalayı isterdim.
Danimarkalı yazar Olga Ravn’ın yazdığı bu roman, isminin hakkını verircesine “Altı Bin” adlı bir keşif gemisinin uzayda farklı gezegenlerde çeşitli nesneleri bulma görevini anlatır. Buradaki amaç, bulunan bu nesnelerin insan yaşamı üzerindeki etkilerini incelemektir. bu durum, ne kadar da kapitalizmin ürettiği nesnelere duyulan bağlılığın bir yansıması gibi görünüyor öyle değil mi?
Gemi adeta dünyada büyük bir araziye kurulmuş, binlerce çalışanı olan dev bir fabrikayı andırır. Burada hem insanlar hem de yarı insansı robotlar vardır. Başlangıçta her şey sistematik ilerlemektedir. Çalışan herkes monoton, bireysellikten uzak ve kolektif disipline bağlı görünür.
Ancak kitabın hikâyeyi anlatış biçimi biraz farklıdır. Olaylar, gemideki insanlar ve insansılarla yapılan görüşmeler üzerinden aktarılır. Bu yüzden hikâyeye ilk başta girmek biraz zor olabilir. Yine de oldukça ilginç bir anlatım tarzı olduğunu söylemem gerekir. Gerçekten alışılmışın dışında bir bilimkurgu deneyimi sunuyor; tıpkı Stanisław Lem’in eserlerinde olduğu gibi.
Konuya dönecek olursak, bulunan bu nesneler gemi mürettebatının duygu durumlarında ciddi değişiklikler yaratmaya başlar. Başlangıçta birlikte çalışan insanlar ve insansılar zamanla kendi bireysel duygularına yönelmeye başlar; özlem, hasret, çocukluk, ev, aile, ölüm... Kitap, yalnızca işine odaklanan ve giderek yarı robota dönüşen monoton insanları ve sonrasinda yassdiklari varoluşsal krizi temsil ederken; diğer taraftan insansıların da zamanla kendilerinin gerçekten insan olduğuna inanma eğilimlerinin artmasıyla ortaya çıkan psikolojik ve varoluşsal kırılmayı anlatır.
Dizi meraklısı bir robot...1000Kitap
Bir robot düşünün... Kendisini hackleyip insanların arasında çaktırmadan serbestçe dolaşıyor, yayın sistemlerine girip dizi izliyor. Sıradan bir insanın duygularına sahip ve en önemlisi insanları
Teknolojiyle insan kalbi arasındaki o ince çizgide dolaşan, sarsıcı ve düşündürücü bir hikâye sunuyor Hey,Zoey. Sevgi, yas ve “gerçek” kavramı üzerine kurulu bu roman; okurken sadece bir karakteri
İncelemeden çok bu kitaba duyduğum sevgiyi içerir.Edebiyat
Katman katman kurgulanmış ama sonuna kadar hiç ipucu vermeden ilerleyen bir roman. Çok zekice kurgulanmış okurken çok edebi bir zevk alıyorsunuz kitap hiç bitmesin istiyorsunuz. Kitabın içinde ne ararsanız var konuşan hayaletler, insansı robotlar ruh çağırmalar gibi olağanüstülükler çok güzelleştirmiş kitabı. Kitabın baş karakterinin Ahmet Hamdi Tanpınar oluşu, onun ağzından yazılışı sanki bir Huzur okuyormuşsunuz gibi mutlu ediyor sizi. Karakterin Tanpınar oluşu onun üzerinden kurgulanmasını çok sevdim. Ama kitabın sonu efsane desem az kalır, çok iyiydi desem yetmez anlatılmaz ya. En son cinayeti öyle bir anlatıyor ki kitabı elinizden bırakmadan okuycaksınız. Bayıldım artık ne yazsa okurum yazarlarına Murat Menteş'i de aldım. Kendisine bu kitabı yazdığı için çok teşekkür ediyorum. Böyle kitaplar daha çok olsa keşke.
10–20 yıl içinde teknolojik olarak çok gelişmiş, mükemmel bir dünya hayal ediyoruz değil mi? Havada giden arabalar, insansı robotlar, çeşitli çeşitli hayal bile edemeyeceğimiz yapay zekalar… Peki
