Son Adanın Çocukları
Son Adanın Çocukları, Zülfü Livaneli tarafından yazılmış, hem çocuklara hem de büyüklere hitap eden anlamlı bir romandır. Bu eser, doğa sevgisini, özgürlüğü ve birlikte yaşamanın değerini etkileyici bir dille anlatır.
Hikâye, huzurlu bir adada yaşayan insanların hayatına beklenmedik bir kişinin gelmesiyle başlar.
Okunur 9/10 
EBRU CAN TEKELİ inst
EBRU CAN TEKELİ inst
Kitabı yarım bıraktım bana katacağı bir şey olmadığını daha kitabın en başında saydığı teşekkür ettiği alanında yeteneksiz bulduğum birkaç isimden anlamıştım ki yanılmadım.İnst. sayfasında reiki işleriyle ilgilendiğini de görünce birileri tarafından şişirilmiş boş kitap olduğuna ikna oldum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ortadoğu ‘da Bir Çocuk /Kitap Analizi
Konuşamayan,istismara uğrayan bütün çocuklar için çabalıyordu efraz…
*Efraz’ın nazarında dünyada verilmiş en büyük ceza , sevgisiz büyüyen çocuklardır..
- Bu kitap çok farklı bir iz bıraktı ve bir çok okurda da izler bıraktığına eminim çünkü günlük hayatta yaşayabildiğimiz olabildiğince kaleme alınmış hayata dair örneklerle ve yaşanmışlıklarla dolu.Efraz karakterinin bu çağa ait bir kesim çocukları anlatan ve duyguyu birebir yaşatan karakter . Bende çok ayrı bir etki yarattı çünkü birebir şahit olduğum sahneler vardı gerçekten muazzam bir kitap ele alınmış her rafta bulunması gereken kitaplardan biri
R
İnst:roj_books
İnst:rojinbayat33
Haruki Murakami’nin Şehir ve Belirsiz Duvarlarını yeni bitirdim…
Bu kitap aslında bir aşk hikayesi gibi başlıyor ama çok daha fazlası. Birini sevmişsin, o kişi artık yok ama hisleri sende kalmış. Sadece o kişiyi değil, onunla birlikte kaybettiğin bir “sen”i de arıyorsun. İşte Murakami bu duyguyu öyle bir anlatıyor ki, sanki senin zihnine girip kelimelere dökmüş gibi.
Kitapta gerçek ve hayal birbirine karışıyor. Bazı yerlerde "bu gerçekten oluyor mu, yoksa sadece karakterin zihninde mi?" diye sorguluyorsun. Ama Murakami bunu kasvetli değil, büyüleyici bir dille yapıyor. O tipik yalnız adam anlatımı, kayıp bir kadın, gizemli şehirler, rüyayı andıran sahneler yine var.
Ama en çok şunu hissettim: Hepimizin içinde, kimsenin giremediği bir şehir var. Ve o şehrin etrafında belirsiz duvarlar örmüşüz. Kimi zaman o duvarları aşmak istiyoruz, kimi zaman da orada kalmak daha güvenli geliyor.
Eğer daha önce Murakami okuduysan, bu kitap seni epey içine çekecektir. İlk kez okuyacaksan da başlangıç için biraz yoğun ama çok anlamlı bir seçim olabilir.
Yavaş yavaş, sindirerek okuyacağın bir kitap. Altını çizmek isteyeceğin cümle çok. Okuduktan sonra da biraz dalıp gideceksin muhtemelen.
Tavsiye ederim. Ama kafan sessizken, kalbin biraz boşluk hissediyorken oku. Daha çok şey anlatıyor o zaman.
Inst.@paktelinkitapligi 
Haruki Murakami
Haruki Murakami
“Başarıya ulaştığında alkışlayanlar, sen yoksulken seni görmezden gelenlerdi.”
Jack London’un hayatıyla büyük paralellikler taşıyan bu roman, aynı zamanda yazarın kendi içsel hesaplaşmasının ve edebi dünyaya dair hayal kırıklıklarının da bir yansımasıdır. Derinlikli dili ve güçlü temalarıyla her okuyanın kendinden bir şey bulabileceği, etkileyici bir başyapıttır.
Bu kitap, kendi kendini eğiten, alt sınıftan gelen bir gencin, hem edebi başarıya hem de aşkına ulaşmak için verdiği müthiş mücadelenin hikâyesi. Martin, bir kız uğruna okuma-yazma sevdasına kapılıyor ama zamanla yazarlık onun için bir tutkuya dönüşüyor. Sayfalar ilerledikçe hem onun yükselişine hayran kalıyorsun hem de çevresinin ikiyüzlülüğüne sinir oluyorsun. En çok da şunu sorgulatıyor: Gerçek başarı nedir? Uğruna çabaladığımız hayat gerçekten bizim istediğimiz hayat mı, yoksa başkalarının onayladığı bir versiyonu mu?
Martin Eden, sadece bir başarı hikâyesi değil…
Bu kitap, toplumun dayattığı sınırlara karşı bir adamın içsel savaşını anlatıyor.
Bir kıza âşık oluyor, onun dünyasına girebilmek için kendini eğitiyor.
Yazıyor, çabalıyor, başarıyor…
Ama sonunda şu soruyla baş başa kalıyor:
“Ben kimim? Ve gerçekten ne istedim?”
Okurken kendini, hayallerini, mücadelelerini sorguluyorsun.
Bitirdiğinde ise, bir süre hayata susuyorsun..
Inst.@paktelinkitapligi
Yüzyıllık Yalnızlık Gabriel García Márquez’in büyülü gerçekçiliğin en büyük örneklerinden biri olarak kabul edilen başyapıtıdır.
Kitap, Buendía ailesinin yedi nesillik hikâyesini anlatırken, aslında Latin Amerika’nın tarihine, toplumsal değişimlerine ve insan doğasına dair derin bir anlatı sunar.
Kitabın en etkileyici yönlerinden biri, gerçek ile hayalin iç içe geçtiği büyülü bir atmosfer yaratmasıdır. Márquez, zaman döngüselliğini ustalıkla kullanarak olayları ve karakterleri birbirine bağlar. Bu da romanı okurken zaman zaman bir labirentteymiş gibi hissettirir ama aynı zamanda büyüleyici bir ritim kazandırır.
Roman, yalnızlığın bireyler ve toplumlar üzerindeki etkisini çarpıcı bir şekilde işler. Buendía ailesinin her kuşağı bir şekilde yalnızlığa mahkûmdur; kimisi tutkularına yenik düşerek, kimisi savaşın ortasında kaybolarak, kimisi de geçmişin gölgesinde yaşayarak…
Kitap, çok fazla karakter ve olay içerdiği için zaman zaman zorlayıcı olabilir, ancak sabırla okunduğunda okuyucuya eşsiz bir edebi deneyim sunar. Eğer mitler, efsaneler, aile dramları ve tarihsel göndermeler içeren destansı romanlardan hoşlanıyorsan, Yüzyıllık Yalnızlık unutulmaz bir okuma deneyimi olacaktır.
Sabırlı olun ama bırakmayın, ilk başlarda zorlayıcı olabilir ama sonunda çok şey katıyor.
Sen nasıl bulmuştun kitabı? Özellikle aklında kalan bir sahne ya da karakter var mı?
Inst.@paktelinkitapligi
