Kimse aptal değil. Herkes herkesi "kendi kadar aptal" zannetsin. Belirgin fiille suçu işleyen insanları "ezmek" lazım, yoksa rahat yaşayamayız. Yani bir toplumun nizamı çok önemli.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaptığını, kimsenin yanına bırakma taraftarı değilim. "Af" müessesesi ya da "boş verme" çalışmaz. Nefret ederim bizim milletin boşvermeciliğinden. O zaten şu demektir: "Yani ileride biz de yaparız, bizi de idare etsinler." Ondan sonra da bir "yamyam toplum" hâline dönüşüyoruz..."
Sayfa 483
Yufka yürekliliği hak eden vardır, etmeyen vardır. Yani mel'unun birine, niye yufkalık yapayım ki? Yalan söylemiş, hırsızlık yapmış, dolandırmış, aldatmış, tahkir etmiş veya yönlendirmiş onu unutmam.
Sayfa 483
Lütfen sabah kahvaltı veremeyeceğiniz, akşam masal anlatıp, öpemeyeceğiniz çocuğu dünyaya getirmeyin. Bazen sınıfta, "Biz hiç kahvaltıyı ebeveynimizle yapmadık" diyenler olur. Belli ki kendilerine maddi olarak her şey verilebilen ama "manevi olarak eksik kalmış" çocuklardır onlar.
Sayfa 478
"İnsanlar vardır, sana "örnek" olur hakikaten. Onu örnek alarak çalışırsın. Yoksa, onu bunu kıskanmanın âlemi yok. Uğraşılmaz. Ayrıca birini kıskanan adamın, derhâl o çevreden uzaklaşması gerekir. İflah olmaz dertlere düşmeyin."