Türkiye'de bir dönem, insanlar hakikaten çok kritik düşünür ve kendini çok eleştirirdi. Bu Osmanlı terbiyesinden mi geliyor, yoksa Avrupa'ya gidip orada tarzı öğrenip bundan çok etkilenmekten mi ileri geliyor? Şimdi Avrupa'da da kalmadı o ölçü. Hiçbir yerde, hiçbirimizde yok. 'Kritik düşünce ve kendini eleştirme' vasfı, çok önemli ve ben buna çok saygı duyarım...... Fakat 'çok az' bu hocalar. Gençlere tavsiyem; 'lütfen gidip böylelerini bulup takılın peşlerine...'"
Sayfa 428
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dinlenmeyen bir zihin o, hiçbir zaman dinlenmez. Hiçbir zaman rahat durmaz, civa gibidir. Devamlı bir şey karıştırır, ben onun için Sencer Divitçioğlu'nu severim. Rahat durmayan bir zekâdır onun zekâsı... Oysa, bizde insanlar bir yerden sonra pastırma gibidir.
Kainatta Bir Zerreyim
Kainatta bir zerreyim
Ben kendimi bilmez miyim
Zerre içinde zerreyim
Ben kendimi bilmez miyim
....
Denizlerde nuh olalı
Döneklere yuh olalı
Ruhlar ile ruh olalı
Ben kendimi bilmez miyim
....
Aşık İsmail Daimi
Tevazu
....
Denize kadar ırmak idi adın,
Gerisini bırak, denize vardın.
İnci hayal değil ki, deniz olana.
Ya altın neden hayal olsun ona?
Her bir dalgada bir cevher bulasın,
İnci, mercan, yakutlar bulasın.
Budur sermaye bu bahre dalana,
Arı dirlik gerek cevher bulana.
Yendi tevazu yüz bin çevik eri,
Zapt etti bütün deniz ve kaleleri.
Ne demişler?
Tevazu edeni define bekler,
Yüce yer gözeten de, derde dert ekler.
Tevazuyla gelsen meydan senindir,
Cevher senden çıkar, maden senindir.
Yunus Emre